den archivaris

Welkom op mijn weblog

stembureau

2 reacties
Lang geleden in mijn vorige standplaats waar ik nog ambtenaar nul komma nul niks was, mocht ik niet als stembureaulid zitting nemen bij verkiezingen. Dat was voorbehouden aan de hogere ambtenaren. Pas later begreep ik dat dat zo was, omdat er een riante vergoeding aan verbonden was. Bij mijn huidige baas was men democratischer. Iedereen die dat wilde, mocht deelnemen aan de werkzaamheden verbonden aan de verkiezingen. En zo kwam ik in een van de tehuizen voor demente bejaarden terecht, alwaar een stembureau zitting had. Het was een uitermate, mooie, warme dag in mei. Reeds vroeg kwam een aantal mensen ter stemming, maar rond negen uur was de loop eruit en begon de grote verveling. Eerst was er natuurlijk met de wethouder, die voorzitter was van het stembureau, wel wat te bespreken, maar wat later viel het gesprek stil. Urenlang bleef het aantal stemmers ver onder het gemiddelde. Pas in de middag, na schooltijd begon het aanstal stemsters te stijgen. Zij kwamen met de kinderen die ze van school hadden gehaald en waren doorgaans gekleed zoals vrouwen in de zeventiger en tachtiger jaren erbij liepen in de zomer, met korte rokjes en broekjes en vaak zonder BH. Onze wethouder, die in zijn vrije tijd ook beheerder was van het middelendepot van de NVSH had het er maar moeilijk mee, vooral wanneer zo'n dame bukkend haar kind op de grond zette en via de wijde halsopening vrije toegang bood tot haar naakte borsten. De wethouder keek dan aandachtig en pakte van alteratie wel eens het verkeerde papier. Hij zuchtte nadien hoorbaar. Tegen etenstijd kwamen ook de bewoners van het tehuis, die nog mochten stemmen, naar het stembureau. De verpleegsters hielpen de oudjes. Een van hen vroeg aan zo'n opa op wie hij wilde stemmen. Dat op de AR, zoals de man luidkeels verkondigde. Die bestond toen niet meer. Dat was inmiddels het CDA geworden. Het meisje ging met de man mee het stemhokje in en hielp hem het goede hokje rood aan te kruisen. Maar dat kan toch niet, sprak de wethouder. In de reglementen staat dat men alleen in het stemhokje moet gaan. Ik keur dit af, zei hij en wilde de daad bij het woord voegen. Mijn oudere collega sprak echter: Hoho, niet moeilijk doen. Als die man PvdA had geroepen, dan had je niets gedaan. Onze PvdA-wethouder keek eens, dacht na, en sprak toen: ach laat ook maar.

2 reacties

Hoi.

Fijne zonnige maandag.

Groeten Eric.

ERIC221

18 February 2008 om 09:44

Zulke dingen gebeuren nu eenmaal bij het stemmen. Zoals dat vrouwtje die zo lang binnenbleef. Ze gaf als antwoord op de vraag of ze nog niet klaar was : "Nog  'n pae, dan 'ek ze allemae hedaen!"
Wanneer er bij ons in het zorgcentrum een stemlokaal was, was het de hele dag heel gezellig. Zowel voor bewoners als bezoekers. Dan ging men, als het stemmen gebeurd was, nog even langs bij die en die..het was dus een goed middel om het sociale leven weer eens op te kalefateren.Lachend

Fijne dag, Jopie

Jopie Meerman

18 February 2008 om 09:50

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.