den archivaris

Welkom op mijn weblog

lpb

2 reacties

Ik heb even niet de gelegenheid gehad om een stukje te schrijven. Dat had te maken met het bezoek van beide kleinzoons en hun moeder. De jongste was echt even ziek. Moeder en oma moesten naar de huisartsenpost om naar het knulletje, dat niets binnen hield, te laten kijken. De nog jonge ongehuwde vrouwelijke dokter, die toch iets over zich kreeg van zo'n jochie wil ik ook wel hebben, heeft hem uitstekend behandeld. Maar daar gaat het vandaag niet over. Mijn docent Nederlands, die naar de ordinaire bijnaam Pipo moest luisteren en die een duidelijk uit het lood gegroeide kinnebak had, waarmee hij volgens de leerlingen die een hekel aan het vak Nederlands hadden, deelnam aan elke huis-aan-huiscollecte, heeft me de liefde voor de literatuur bijgebracht. Nu is het gekke, dat ik met het klimmen der jaren, steeds meer geneigd ben om met te richten op de Vlaamse auteurs, zoals Claus, Elsschot en Ruyslinck en vooral Van Istendael, die een prachtig Nederland schrijft en die zijn liefde voor het Nederlands niet onder stoelen of banken steekt. Het zijn de inmiddels oudere schrijvers, maar je bent archivaris of je bent het niet. In die reeks hoort ook Louis Paul Boon. Hij is inmiddels al weer vele jaren geleden overleden, maar onlangs kwam hij toch weer eens in het nieuws toe zijn verzameling foto's van blote vrouwen niet ten toongesteld mocht worden in Antwerpen. Hij was een veelzijdig man. Schreef naast een roman over Pieter Daens ook een prachtig boekje, getiteld 1901, waarin hij aan de hand van politiearchieven een schrijnend beeld neerzette over de sociale gelaagdheid van Aalst aan het begin van de twintigste eeuw. Misschien in navolging van A.M. de Jong en George van Raamsdonk die Bulletje en Bonestaak schreven en tekenden, schreef Boon vlak na de oorlog de strip Proleetje en Fantast samen met Maurice Roggeman. Hij verzamelde ook moppen, wat leidde tot Boontjes Moppenencyclopedie. Daaruit een voorbeeld. "een oude dame vindt dat de wereld er zedelijk erg op vooruitgegaan is. Want, zegt ze, vroeger vielen de jongens me op straat altijd lastig, en nu laten ze me netjes en eerbiedig voorbijgaan."  

 

2 reacties

Mijn liefde voor literatuur heb ik ook te danken aan een leraar Nederlands, Archivaris. Dat was de heer Bellaert van de Rijkskweekschool in Middelburg. Als die man een fragment voorlas, kreeg je meteen zin om het hele boek te lezen. Mijn lievelingsschrijver is Gerard Walschap, óók een Vlaming.

Ik wens je nog een fijne zondag. Groetjes van tilly Tilly

Tuinfluiter

17 February 2008 om 15:01

Hoi.

Fijne zonnige zondag(middag).

Groeten Eric.

ERIC221

17 February 2008 om 15:02

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.