den archivaris

Welkom op mijn weblog

tobvoetballer

4 reacties
De ouderen onder ons hebben er nog weet van. Voetballen op straat. Jassen als doelpalen, of een paar straatstenen, deskundig uit het plaveisel gelicht. Als er een auto langs kwam en hoe vaak was dat zo'n vijftig jaar geleden nu het geval, dan met z'n allen even aan de kant en hup weer verder spelen. Onze voetbalstraat stond vol met bomen. Die gebruikten wij als doel. Rooms en protestant, rood of liberaal, het maakte niet uit. Je voetbalde met en tegen elkaar. Problemen ontstonden er, wanneer in de verte er een politieman aankwam. Dan moest je maken dat je weg kwam, want de eigenaar van de bal was hem gegarandeerd kwijt, wanneer de hermandad ging "mee voetballen." Wedstrijden van uren lang, van straat tegen straat, met zijn vieren, vijven zessen tot echte elftallen toe. De aangrenzende buurtbewoners waren er niet blij mee. Regelmatig verdween de bal in de keurig aangeharkte tuintjes en dan moest je snel zijn, want anders was de bal voor de buurman. Een van de jongens in onze straat, Johnnie heette hij, wou altijd wel meedoen, maar dat kon dan het beste volgens ons als "koolpaal." Want die jongen was houterig van bewegen. Hij was altijd de eerste die met een bebloede knie rondliep, waar de andere jongens het vallen goed beheersten of zo soepel bewogen dat ze eigenlijk nooit op de straat vielen. Maar goed, we wisten, dat wanneer we hem mee lieten doen, zijn moeder goedkeurend uit het raam keek en vervolgens met snoepjes en limonade langs kwam. Hij deed altijd zijn stinkende best, die jongen, maar je wist nu nooit waar de bal terecht zou komen. Afzwaaiers waren het meestal, waarvan er een op zeker moment snoeihard tegen de grote voorruit van de buren aan de overkant terechtkwam. We zagen de ruit buigen, maar gelukkig niet barsten. Toch was onze schrik groot. "Weet je wat jij moet doen", schreeuwde Henk, de eigenaar van de bal, "jij moet bij Ajax gaan spelen. Daar vragen ze nog van die voetballers als jij."  Want wij waren nu eenmaal allemaal in onze straat bewonderaars van Feijenoord.

4 reacties

Hoi.

Mooie carriere bij Ajax hoor voor jouw Johnny.

Fijne dinsdag.

Groeten Eric.

ERIC221

11 December 2007 om 11:37

Waar ik woonde had je een ijzerwarenwinkel, die gespecialiseerd was in deurkrukken.

De naam van dat bedrijf was Feijenoord.

Dus bij ons wou niemand speler van Feijenoord wezen.

met vr groeten Ajax Kamperland

DKW1000S

11 December 2007 om 12:05

Bij ons mochten zelfs de meiden meedoen. Achteraf gezien,als er jongens te weinig waren. Ik kon dus ook voetballen. Groeten Izerina
izerinalin

11 December 2007 om 12:10

'k Weet nog wel dat er dan ook altijd één jongen was, die moest op de uitkijk staan.
En er waren dames in de straat, 2 ongetrouwde zusters (ouwe jongemeiden zohezeid) die werden "de ballenjatters'genoemd. Kwam de bal daar in de tuin, dan werd hij kapot gesneden!
Feijenoord schrijf je met een D aan het eind, weet je waarom ?

 

t Is verleden tijd ... 

 

 

 

Jopie Meerman

11 December 2007 om 12:52

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.