den archivaris

Welkom op mijn weblog

schandalig

2 reacties
Er is niets nieuws onder de zon. In het Bijbelboek Prediker staat die uitspraak al. Maar af en toe lees je met verbijstering over de strapatsen van onze voorouders. Dat is het geval met de zeventigjarige Johan Polderdijk, een arme sloeber uit Goes, die in 1883 in het Oudemanhuis verbleef. Hij leefde van de bijstand, wat hem er niet van belette om, in die Victoriaanse tijd, behoorlijk over de schreef te gaan, volgens de roddels dan. Op 4 september van dat jaar moest hij komen uitleggen voor de diaconie van de Hervormde Kerk, wat hij bedreven had. Het gerucht ging, dat hij in het Manhuis op ontuchtige wijze tekeer was gegaan. Hij ontkende dat, maar twee vrouwen, die ook in het Manhuis verbleven en kennelijk jaloers waren, hielden vol, dat hij behoorlijk de beest had uitgehangen. Beide dames hadden gezien dat Polderdijk een vrouw had opgepikt en die had meegenomen naar zijn kamertje. De deur was op slot gedraaid, waarop de dames door het sleutelgat hadden gegluurd en daardoor dingen hadden gezien, die ze zich in hun stoutste dromen niet hadden kunnen voorstellen. Polderdijk zou met de dame dingen hebben uitgehaald die te erg zouden zijn geweest. Hevig verontwaardigd waren ze op zoek gegaan naar de concierge, maar die was niet in het tehuis op dat moment. De diakenen stelden Polderdijk de vraag: "moeten we beide vrouwen laten komen om hun verhaal te bevestigen en hou jij dan nog steeds vol, dat je onschuldig bent?" Polderdijk antwoordde van "ja" en voegde eraan toe, dat zijn ouderdom en zijn lichamelijke kwalen enig seksueel verkeer onmogelijk maakten, dus, waar zeurden die vrouwen over. Kon er verder niet over deze kwestie gezwegen worden, was zijn vraag. Hij had ook al voor het Burgerlijk Armbestuur moeten verschijnen om daar hetzelfde verhaal te houden. De diakonie nam contact op met het burgerlijk armbestuur. Dat had gekozen voor een simpele oplossing. De vrouw, waarmee Polderdijk in het manhuis had geconverseerd, kreeg een verbod om het gebouw te betreden. Verder lezen we niets meer over deze affaire. Polderdijk komt voor zijn overlijden nog eenmaal ter sprake in de vergadering van de diakonie. Hij blijkt dan een jongetje zonder enige reden een flink pak voor de broek te hebben verkocht. Daarvoor kreeg hij een reprimande. En wij blijven met de vraag zitten: waarom is aan Polderdijk niet gevraagd of hij de sleutel in het slot had laten zitten. Want ware dat het geval geweest, dan hadden de beide vrouwen niets kunnen zien.  

2 reacties

Daar zal hij de volgende keer wel aan gedacht hebben, Archivaris!

Weer een prachtig verhaal hoor.

Groetjes van

Tuinfluiter

09 December 2007 om 15:30

Hoi.

Alvast een hele mooie en hopelijk wat droge maandag.

Groeten Eric.

ERIC221

09 December 2007 om 22:43

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.