den archivaris

Welkom op mijn weblog

sinterklaas en huub

1 reactie
Gisteren vierden we sinterklaasmiddag met Huub, zijn ouders en zijn broertje en de andere opa en oma. Begreep hij er alles van? Dat geloof ik niet, maar hij wist al deksels goed dat Sinterklaas bestaat. Hij mocht van zijn moeder mee naar de sinterklaasviering in haar klas op school en daar had hij er blijk van gegeven helemaal niet bang te zijn voor de Goedheiligman. Integendeel, op montere wijze was hij van achter in de klas naar voren gelopen om de bisschop een handje te geven en de sinterklaasliedjes zong hij gewoon op geheel eigen wijze mee. Nu hadden pa en ma en oma er werk van gemaakt. Ere wie ere toekomst. Een zak vol cadeautjes kwam in de kamer terecht, nadat Huub eerst bij het klinken van de deurbel per ongeluk had geroepen: "de telefoon." Maar daar deden wij en hij niet moeilijk over. Hij mocht steeds een pakje uit de zak pakken, dat hij eerst aan mama moest geven, zodat die kon lezen voor wie dat bestemd was. Natuurlijk vergiste hij zich af en toe, pakje een pakje uit de zak en scheurde er onmiddellijk het papier vanaf. Zo kwam er wel eens een presentje in zijn handen, dat hij niet onmiddellijk wilde afstaan, hoewel het voor zijn jongere broer bestemd was. Die deed daar niet moeilijk over, omdat hij er nog niets van begreep. Even dreigde het feest uit de hand te lopen, toen Huub weigerde een setje plastic balletjes, even groot als petanque ballen, aan Thom ter hand te stellen. Hij werd boos en gooide een bal snoeihard in de richting van zijn broer. Mama kon nog net voorkomen, dat het balletje het gezicht van broertjelief zou verbouwen. Een ander balletje smeet hij op deskundige wijze met een boog de kamer in. Het kwam terecht in het wijnglas van een oom, die bij het zien van de ravage die werd aangericht, eerst mompelde: hier in sprake van drankmisbruik, maar vervolgens vol bewondering sprak: deze jongen wordt een goed golfer. Het daverend gelach van beide opa's redde Huub van de zo broodnodige pedagogische correctie. Toen alle cadeautjes waren uitgepakt, was het etenstijd. Huub at vrijwel niets, wat toegeschreven moest worden aan een ongebreideld nuttigen van pepernoten. En na een drukke dag ging het jochie lekker slapen. 

1 reactie

Het is ook een heel gebeuren op die leeftijd. Maar goed,dat hij niet bang is voor Piet.
izerinalin

08 December 2007 om 18:58

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.