den archivaris

Welkom op mijn weblog

je wint het nooit - vroeger ook al niet

0 reacties
Je wint het nooit als je de hermandad tegen het lijf loopt. Ze zijn altijd met twee en daar kun je als eenling niet tegen op. Je rijdt door een nog groen stoplicht, dat net op het moment dat jij er onderdoor rijdt oranje wordt en hup daar hang je. Ze rijden rustig achter je aan en moeten dus door rood zijn gereden, manen je tot stoppen, kijken je enigszins bedroefd aan en verklaren dan gezamenlijk, dat je door fel oranje bent gereden. Of je je rijbewijs maar even wilt afgeven en de andere autopapieren. Vervolgens komt het bonnenboekje tevoorschijn. Bij de afgifte van de bekeuring willen de dominees onder de dienders nog wel eens een preek afsteken over het zwaar in het gevaar brengen van de medemens. Protesteren heeft geen zin. Als je zelf zegt dat als jij door oranje bent gereden, zij door rood moeten zijn gegaan, kijken ze eerst elkaar mismoedig aan en dan geeft er een een uiteenzetting die alleen maar tijd extra kost en er op neer komt, dat dat moest omdat ze zojuist een zware misdaad hadden geconstateerd. Nee, geef het maar op en aanvaard maar gelaten de bekeuring. Als er een gaan preken, dan zeg ik altijd wel, dat ik zondags naar de kerk ga om een preek te horen. Vroeger was het niet anders. Dit ter geruststelling. Jan Kostanje zat op een zonnige dag op de wegen van Kees Jansen en vervoerde aldus een tonnetje sterke drank, waarover geen belasting was betaald. Ze waren zelf in een goede bui geraakt, want af en toe even proeven. Toen ze bij de tol in Hansweert waren aangekomen, wenste de tolgaarder, een ambtenaar, dat Jan het tonnetje zou aangeven. Dat vertikte Jan. Het was zijn tonnetje. Hij sprong van de wagen af en wilde weglopen. Twee potige dienders werden door de tolgaarder te hulp geroepen, die Jan inrekenden. Voor het gerecht betoogde de advokaat, dat niemand had onderzocht wat er in het tonnetje zat. Het was ook niet gevraagd. Het handgemeen met de dienders was ontstaan door de houding van de tolgaarder. Kortom: vrijspraak was op zijn plaats. De eiser vond evenwel dat Jan zich niet echt meegaand had opgesteld en wilde als straf geseling en verbanning voor twaalf jaar. De uitspraak was: verbanning uit Holland en Zeeland voor 25 jaar! En dat voor een tonnetje jenever.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.