den archivaris

Welkom op mijn weblog

tekenwonder

2 reacties
Het is wat met die kleinzoon van me. Ruim eenentwintig maanden oud en hij kan alle kleuren al benoemen. Rood, geel, blauw, bruin en groen. Ze hebben  geen geheimen meer voor hem. Af en toe is 't net, of hij het niet meer leuk vindt dat hij dat kan. Want als je dan een boekje met hem leest en je vraagt naar de kleuren, dan zie ik aan zijn smoeltje, dat hij denkt: "dat ga ik nou eens lekker allemaal fout zeggen." Echt subtiel doet hij dat dan weer niet, want als je dan naar de kleuren vraagt, antwoordt hij gewoon iedere keer: "hoot", wat staat voor rood. Of het nu blauw, geel, groen, paars en noem maar op is, het antwoord is gewoon "hoot." Voor opa wil hij nog wel eens een uitzondering maken. Dan antwoordt hij: 'tubbak." Als hij in zo'n bui is, dan laat hij zich daarna gauw van je schoot glijden en gaat hij iets anders nuttig doen, zoals het gooien met zijn auto's. En eigenlijk heeft hij wel gelijk. Tenslotte is hij een kind in ontwikkeling en niet een automaatje, waaruit, na het inwerpen van een munt, wat geluid komt. Hij heeft er al blijk van gegeven een groot kunstenaar in de dop te zijn en dan is het toch noodzakelijk dat je de kleuren kent. Opa's pennen, in het borstzakje van het overhemd, mogen zich nog steeds in zijn belangstelling verheugen. Hij pakt er een, krijgt de dop er gemakkelijk vanaf, pakt een stuk papier en gaat als de ware artiest, wiens scheppingsdrang vooral het lijden der mensheid tot onderwerp heeft, als een bezetene aan de gang met het geven van krassen over het papier. Huub tekent duidelijk non-figuratief. Zijn eerste, voor opa getekende schepping zou ik als titel mee willen geven: "Krasse oude op zoek naar verloren jeugd." Hij geeft hiermee duidelijk te kennen het kopvoeter-stadium te willen overslaan. Een schoolvoorbeeld van een uitermate intelligent jochie. Die conclusie is niet van mij, maar van een collega van mijn dochter, ook tot de onderwijzersstand behorend, die op bezoek kwam voor Thom, die het voorlopig nog houdt bij een gulle lach aan ieder die hem bezoekt. Die is nu bijna drie maanden en heeft inmiddels ontdekt, dat hij knuistjes heeft, waarmee hij van alles kan pakken.  

2 reacties

Mannen met snorren en/of baarden moeten dan opletten. Die kleine handen laten niet gauw los !
wim*mie

20 May 2007 om 14:47

Leuk als je opa zo over je schrijft !!!!
Jopie Meerman

20 May 2007 om 14:47

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.