den archivaris

Welkom op mijn weblog

lokvogeltjes

0 reacties
Een saai dorp, dat Zuid-Bevelandse Schore, vertelde men mij onlangs. Maar dat is helemaal niet waar. Ook in Schore schreef men herhaaldelijk geschiedenis en niet zo zuinig ook. In de eerste twintig jaar van de twintigste eeuw stonden de vergaderingen van de gemeenteraad door toedoen van een oude koloniaal bol van de spanning, die regelmatig als het ware als een vulkaan tot uitbarsting kwam. Ze scholden elkaar voor rotte vis uit. In 1939 telde Schore nog een behoorlijk aantal winkels en ook was er een cafe. De plaatselijke politieman moest daar controle op uitoefenen en dat was maar goed ook. Sodom en Gomorra was het daar, als je de rapporten moet geloven. Op 14 april van dat jaar surveilleerde de man 's avonds om half negen door het dorp, toen hij uit de tapgelegenheid wel heel luidruchtige geluiden hoorde. Hij toog er op af en stelde zich buiten verdekt op, zodanig dat hij in het cafe kon kijken. Hij zag enkele mannen en twee minderjarige meisjes, die rookten, dronkten en met de aanwezige mannen stoeiden. Nu kon de agent niet alles zien. Daarom surveilleerde hij op 29 april nog eens. Hij koos deze keer een beter plekje, vanwaar uit hij alles wat er in het cafe gebeurde kon bekijken. Wederom waren de twee jeugdige vrouwspersonen aanwezig, die zich zeer aanhalig gedroegen tegenover het manvolk, dat op gulle wijze de dames tracteerde, zeer tot genoegen van de kastelein, want als de dames dronken, dan deden de mannelijke klanten dat ook. Een van de mannen, aldus het proces-verbaal, "bracht zijn hand in de zijde van dat meisje en betastte vervolgens haar billen en wel zoodanig, dat hij zijn hand bracht en liet rusten onder die billen." Maar het meisje greep die hand en riep vermoedelijk iets van: "handen boven tafel", wat in die jaren dertig een gevleugelde uitdrukking was, gericht aan verloofde stellen die nog niets van pa en ma mochten. De billentaster verliet daarop het cafe, waarop het meisje naast een andere man ging zitten, waar het ritueel zich herhaalde. Dat viel bij de vrouw van de cafehouder ook in de smaak, want zij ging van harte meedoen aan de andere kant van de man, die daarop onmiddellijk de nodige neuten tot zich nam. een dag later was het van eenzelfde laken een pak, zij het, dat een van de drinkers nog wat vrijmoediger was dan de man de dag ervoor. Die betaste niet alleen de billen van de vrouw, maar probeerde bovendien zijn hand tussen haar benen te brengen en de agent constateerde, dat het meisje van die handelingen "niet geheel afkeerig was, aangezien zij de gelegenheid schiep om zulks voor de tweede maal te doen plaats hebben, terwijl zij ook tijdens deze handelingen met haar lichaam tegen den man aanhing."  De agent vond het genoeg, liep naar de burgemeester die opdracht gaf aan de vader van het meisje om haar uit het cafe te halen. De cafehouder verklaarde desgevraagd niets gezien te hebben. Hij zou er echter voor zorgen, dat hij geen lokvogeltjes meer in zijn etabliissement zou toelaten, al voorzag hij dan wel problemen. Want als dat niet meer mocht, dan kwam er niemand meer om een glas bier of een borrel. Het bleef echter tobben voor de gezagsdragers en net toen de gemeente zo ver was om het cafe te sluiten trad in september 1939 de oorlogstoestand in met mobilisatie van het militair apparaat. Sodom en Gomorra in Schore raakte in het vergeetboek. In mei 1940 werd vrijwel het hele dorp platgeschoten.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.