den archivaris

Welkom op mijn weblog

schoensmeer en bier

0 reacties
Zij zijn doorgaans zeer serieuze mensen, die broeders en zusters in het zware geloof. Zij maken ernst met een leven volgens de Tien Geboden. Zij zorgen meestal goed voor elkaar. Zij kennen de voordelen van een goede sociale controle. Wij moeten voor het vele goede dat zij met elkaar delen grote bewondering hebben. Er is helaas ook veel, dat minder plezierige kanten heeft, zoals hun wetenschap, dat slechts bekeerde mensen de hemel zullen erven. Voor eeuwig verloren, is een bekende uitdrukking in hun milieu. Maar ze nemen het altijd voor elkaar op. Wanneer godsdienstige zaken een rol gaan spelen, dan vlammen echter de hartstochten. Dan brandt er, zoals ze zelf erkennen, onheilig vuur in hun midden. Vooral de zeer zware broeders en zusters verkeren in kleine kerkelijke gemeenten. Meestal wordt die gemeente geleid door een tweetal ouderlingen en twee of drie diakenen, want predikanten zijn er weinig. Tot deze kerkelijke ambten wordt je pas geroepen wanneer je daadwerkelijk als door vuur en water heen bekeerd bent. Wat jammer, dat het dan ook voorkomt, dat in de boezem van de kerkenraad ruzie ontstaat over de interpretatie van Gods Woord. Een scheiding der geesten is het gevolg. De gemeente valt uiteen in twee groepen, die elkaar verketteren en niet zelden tot voor de rechtbank vechten om de kerkelijke goederen. Op het eiland Tholen is het gebeurd, dat zo'n gemeente scheurde en dat er gestreden werd om het kerkgebouw, dat op zeker moment de naam "schoensmeerkerkje" kreeg. En dat had te maken, dat de ene groep de andere het kerkgebouw niet gunde. Onverlaten streken de handvaten van de deuren vol met zwarte, vettige  schoensmeer en dat hadden de mensen die ter kerke gingen te laat in de gaten.Vrijwel alle kerkgangers zaten met zwarte handen in de kerk. Van zo'n andere kerkelijke gemeente kende ik een ouderling goed. Ik was met hem bevriend. Hij worstelde met de idee, dat God hem wellicht zou roepen tot het ambt van predikant. Hij achtte zich daartoe niet bekwaam. Dat kwam misschien omdat hij zo nu en dan een cafe placht te bezoeken net over de grens in Belgie. Hij was als je een biertje met hem dronk een gezellige prater, eigenlijk helemaal geen zware gelovige. Maar dat moest in Belgie, want daar kwam hij toch geen gemeenteleden van hem tegen. Ik vond dat allemaal niet erg en veroordeelt u hem ook niet, want hij was een goed mens.  

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.