den archivaris

Welkom op mijn weblog

droefenis bij geersdijk

3 reacties
Vandaag de dag is het er prachtig, daar bij het voormalige landbouwhaventje van Geersdijk, op ruim een kilometer van het dorp gelegen aan de rand van het Veerse Meer. Het haventje zelf ligt er prima bij. De bestrating is in orde en buitendijks kun je via een fietspad naar Kortgene aan de ene kant en naar Kamperland aan de andere kant. Ten zuiden van het haventje en de vaargeul in het Veerse Meer liggen enkele eilandjes, waarop talloze water- en weidervogels naar hartelust foerageren en ruzie maken. Ganzen, scholeksters, meeuwen, futen, wulpen, ze zijn er allemaal, te volgen met een goede verrekijker en af en toe met dit mooie welhaast voorjaarsachtige weer, gunnen ze elkaar het licht in de ogen niet. Richting Kamperland liggen onder aan de voormalige zeedijk nog de resten van oester- en mosselpercelen. En vraag me niet hoe het komt, maar sinds er weer zout water het Veerse Meer instroomt, wemelt het daar weer van de oesters, mossels en krukels! De meeuwen hebben dat ook ontdekt, getuige de talloze kapotte mosselschelpen op het geasfalteerde fietspad. Het haventje ligt er overigens verlaten bij. De woning die erbij staat en waar vroeger arbeiders, boeren en schippers een neut dronken, is helemaal afgesloten, net als het huisje bij de voormalige weegbrug. Decennia lang werdern hier vooral in het najaar de suikerbieten door de boeren met karren gebracht, waar ze per schip naar de suikerfabrieken werden vervoerd. Het laden van de schepen ging toen nog met de kruiwagen. Het haventje kan ongetwijfeld vele verhalen vertellen, amusante en trieste. Want ongelukken gebeurden er ook. Zoals in de herfst van 1856 toen de zeiltjalk van Bouwen Eeuwoutsen met hoog water trachtte het haventje in te varen. Hoog water? Ja, vanzelfsprekend. Het Veerse Meer bestaat pas sinds 1960. Daarvoor heette het vaarwater Zandkreek, in verbinding met de Oosterschelde, het Sloe en het Veerse Gat. Eb en vloed hadden toen nog vrij spel. Bouwen was eigenaar van het schip "Vertrouwen" en woonde er op met vrouw en twee zoontjes van twee en vier jaar en vrouw was onderweg met haar derde kind. Bouwen moest suikerbieten gaan laden en voer vanaf de Oosterschelde de Zandkreek in met een sterke wind tegen, die het noodzakelijk maakte om te laveren. Er stond een stijve bries, die allengs in kracht toenam. Zijn vrouw vroeg, bezorgd, of het niet verstandig was om het haventje van Katseveer binnen te varen en daar het slechte weer af te wachten, maar Bouwen wilde in ieder geval Kortgene halen. Bij Kortgene gekomen, stond er een stormachtige westenwind, met vlagerige regenbuien, maar Bouwen meende dat het nog wel ging. Geersdijk was niet ver meer, Hij had echter niet alleen de wind, maar ook de stroom tegen, want de vloed kwam op. Vlak bij het haventje van Geersdijk liep het helemaal mis. De wind was tot stormkracht aangewakkerd en er stond een gierende stroom, die het schip te pakken kreeg bij een laveerpoging van Bouwen. De Vertrouwen sloeg om en de vrouw en kinderen van Bouwen kwamen jammerlijk in de golven om. Bouwen overleefde het maar net door zich vast te grijpen aan de mast van het schip, die als een luciferhoutje was geknakt. Hij had om snel in Geersdijk te kunnen komen, waarschijnlijk te veel zeil gevoerd.

3 reacties

Wat'n triest verhaal. Niks happy end van die huwelijksboot. Eigenlijk begin ik het weekend liever met een leuk verhaal van je.. Maar, het is toch vroeg in de avond, dus wie weet !
Jopie Meerman

16 February 2007 om 20:15

wow het was weer een mooi verhaal groet eboney
caro1949

17 February 2007 om 11:09

Goh, wist niet dat dat ook een landbouwhaven was geweest. Veel kleiner dan wel dan de andere landbouwhavens op het eiland.
Lizdog

17 February 2007 om 20:07

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.