den archivaris

Welkom op mijn weblog

huwelijksleed in Wemeldinge

0 reacties
In de zomer van 1762 trouwde Catharina Nouts in Wemeldinge met Marinus Schouwenaar. Ze was al eerder gehuwd geweest met Jan Persant, maar die was overleden. In januari 1763 vervoegde ze zich bij het gerecht van het dorp met het verzoek om haar huwelijk te willen ontbinden. Dat was snel, heel snel. Ze was financieel zeker in staat om in haar eigen levensonderhoud te voorzien, want ze hield een winkeltje. Ze was niet in gemeenschap van goederen getrouwd. Waarom wilde ze het op een breuk aan laten komen? Gebleken was dat Marinus niet in staat was, zoals het verbaal het omschrijft, om zijn echtelijke plichten te vervullen. Hij was impotent, niet in staat zijn vrouw te bevredigen en te bezwangeren. Ze betoogde voor de schepenrechtbank dat haar man al weken niet meer bij haar sliep. Van liefde en genegenheid gaf hij geen blijk, integendeel, hij maakte haar allerlei verwijten, was chagrijning en deed niets anders dan op haar mopperen. Ze haar man goed zat en omdat die zijn echtelijke plichten niet nakwam, had ze een reden om een eind aan het huwelijk te maken. Marinus Schouwenaar gaf toe, dat zijn vrouw inderdaad redenen had om op een scheiding aan te dringen. Hij was impotent en voelde niet de geringste behoefte om met haar naar bed te gaan. Het leek om hem het beste om de goederen te verdelen en uit elkaar te gaan. Het gerecht besloot de zaak grondig te bestuderen. Een echtscheiding in die dagen, toen kerk en staat zeer nauw met elkaar verweven worden, was geen sinecure. Daar was eigenlijk op grond van de Bijbel maar een reden voor en dat was overspel. In dit geval was daarvan geen sprake. Maar eigenlijk had Schouwenaar zijn vrouw bedrogen toen ze het huwelijka aangingen. Hij had toen al moeten verklaren dat hij niet in staat was tot de geslachtsdaad. Het was een moeilijke kwestie voor de rechtbank, waarvan de leden naar we aannemen, verheugd waren toen het stel weer voor het bankje kwam. Want  Schouwenaar had er nog eens diep over nagedacht. Hij was begonnen zijn vrouw zijn liefde te verklaren, maakte haar het hof en beloofde zijn uiterste best te doen om een dijk van een vent voor haar te zijn, inclusief de sex. De vrouw stemde toe en schepenen keken vergenoegd naar het stel. Dat probleem was opgelost. Achterliggende gedachte van Schouwenaar was ongetwijfeld, dat hij bij de scheiding van de boedel er maar bekaaid vanaf kwam. Weer een half jaar later, in juli 1763 kwam het tot een scheiding van tafel en bed en Marinus werd als schuldige aangewezen. Hij kon zijn beloften niet waarmaken en het was dezelfde kant opgegaan als in januari het geval was geweest.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.