den archivaris

Welkom op mijn weblog

salomonsoordeel in Kortgene?

3 reacties
Aarnout van de Gucht was een belangrijk man in de stad Kortgene in 1753. Nog net niet in het bestuur van de plaats, maar wel behorend tot de rijke elite. Hij legde in maart van dat jaar een klacht neer bij het gerecht van die plaats over Janus Schrier, de lokale schaapherder, sociaal gezien het laagste van het laagste. Janus vertelde namelijk aan iedereen die het horen wilde, dat hij Aarnout, een getrouwd man, met Pieternella de Ridder, een getrouwde vrouw, onder aan de dijk had liggen vrijen en dat hij dat uitgebreid bekeken had. En dat was niet zomaar een beetje frutten geweest, nee, dat was er heftig aan toe gegaan. Janus moest voor het gerecht komen vertellen wat hij had gezien en dat deed hij met graagte. Hij vertelde erbij, dat Aarnout er als een haas vandoor was gegaan en dat Pieternella aan hem had gevraagd om niets tegen haar man te willen vertellen. Ze had bij Aarnout thuis nogal veel thee gedronken en was daardoor in een roes geraakt en van het een was het ander gekomen. Het schepencollege vroeg of Janus bij zijn verklaring bleef en dat was zo. Daarop besloten schepenen de zaak nog eens veertien dagen aan te zien om partijen de gelegenheid te geven er ook nog eens over na te denken. Veertien dagen later stonden beiden weer voor de rechtbank. Aarnout die eiste dat Janus zijn verklaring introk en Janus was daartoe niet genegen. De laatste bleef standvastig ook toen staande de rechtszitting tegen hem een boete werd ge-eist van 300 pond Vlaams, zo'n 900 euro, waarvoor de schaapherder toch een behoorlijk aantal jaren zou moeten werken. Maar Janus gaf geen draad, bleef bij zijn verklaring en was bereid om die nog eens onder eede te bevestigen. En daarmee had hij een sterk punt, want een verklaring onder eed, daarover moest je goed nadenken. Het schepencollege nam de beslissing om de zaak nog maar weer eens veertien dagen uit te stellen. Het was nogal wat! Een man van hoog sociaal aanzien tegenover een arme sloeber. Normaal gesproken was dat geen probleem. De beklaagde flink onder druk zetten, wilde meestal wel helpen, maar daar was hier vanwege de onverzettelijke wil van de schaapherder geen sprake van. De bewuste rechtsdag was weer daar en voor de derde malen stonden Aarnout en Janus tegenover elkaar. Schepenen deelden mee dat ze een beslissing hadden genomen. De luidde, dat Janus nooit had rondverteld wat hij gezien had, zou dat ook nooit doen en daarom kreeg hij geen boete van 300 pond Vlaams, terwijl Aarnout aldus een man van eer was en bleef!  Beiden bewilligden in het besluit van de rechtbank

3 reacties

Toch raar dat die Janus daar dan wel mee ingestemd heeft. En wat die Aarnout flikt en er op die manier mee wegkomt, dat bevalt me toch niet helemaal. groeten
Lizdog

13 February 2007 om 15:48

een sterk staaltje van rechtsongelijkheid!
Onbekend

14 February 2007 om 20:35

ja er is dus niets veranderd, als je aanzien hebt of rijk bent mag alles fijne dag groet eboney
caro1949

15 February 2007 om 09:41

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.