den archivaris

Welkom op mijn weblog

de god van Meppel woonde in Hansweert

3 reacties
Ze noemden hem Jan Zeppel, dat schilderachtige manspersoon in het dorpje aan de Westerschelde. Een fantast van het zuiverste water. Veel werk had hij niet om handen en daarom ging hij wel eens vissen. Op een dag, zo vertelde hij eens, zat ik in een roeiboot in het kanaal door Zuid-Beveland te vissen. Het ging niet best en ik besloot er eigenlijk al mee op te houden toen ik beet kreeg. En ik zag het meteen: dat was een grote. Ik sloeg hem aan de haak, maar kreeg hem met geen mogelijkheid aan boord. Integendeel, de vis sleepte de roeiboot tot aan de grote sluis in Wemeldinge, stootte daar zijn kop tegen de sluisdeur, draaide om en zwom weer naar Hansweert toe. Vlakbij de brug gekomen, zag ik de brugwachter staan en schreeuwde: pak je geweer, pak je geweer. De man deed het gelukkig onmiddellijk en toen de vis z'n kop stootte tegen de brug, kwam die met die kop boven water. De sluiswachter legde onmiddellijk aan en schoot de vis dwars door z'n kop, hardstikke dood. Ik trok het beest gauw naar de kant en daar hebben we er een uur over gedaan om hem op de wal te krijgen. Ik heb er twee weken van gegeten en in het vel van de vis kon je een half mud aardappelen opbergen. En als je het niet gelooft, dan moet je dat zelf maar weten.  Hij ging niet altijd vissen. Er kwam een dag, dat hij zich netjes aankleedde, in het pak, en aar Kruiningen liep, waar hij cafe Stofjes binnenging. In die tijd liep iedereen nog in zijn boeregoed en zo werd Jan als heer begroet in het logement en kreeg onmiddellijk een borreltje aangeboden. En daarna nog een, en weer een en ook zei Jan een keer: drink eens wat van mij. Het werd een gezellige boel daar in cafe Stofjes. De kastelein noteerde alle gelagjes op een leitje om te voorkomen dat er iemand zonder betalen zou verdwijnen. Plotseling sprong Jan, net niet mis, op een tafel en declameerde:  "Ik ben Jan van Zeppel/ haren op mijn borst als kachelhout/ tieten als vlooieschieten/ Ik ben Jan van Zeppel/ de god van Meppel." Iedereen was zo verbouwereerd, dat niemand reageerde toen Jan van de tafel afsprong en het cafe uitrende, zonder te betalen.

3 reacties

Ha ha ha, das een leuke. Heb je dat zelf ook al eens geprobeerd ?
wim*mie

09 February 2007 om 11:18

Dat was zo'n type , die loog zo hard dat hij het zelf geloofde. In Tholen was er ook zo iemand, hij vertelde dat er een schip met turf was aangekomen. Het was verzonnen, maar hij vertelde het zo realistisch , iedereen ging kijken. Ook hij zelf. "Want" , zei hij" stel je voor dat het waar is !".
Jopie Meerman

09 February 2007 om 12:12

gewoon geweldig groet eboney
caro1949

09 February 2007 om 16:42

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.