den archivaris

Welkom op mijn weblog

net iets te weinig overleg

2 reacties
In 1774 greep de justitie te Halsteren Pieter de Fransman in de kraag. Zijn eigenlijke naam was Pierre Marbecq, maar hij woonde al heel wat jaren in de Nederlanden. Misschien moeten we zeggen: hij zwierf met zijn vrouw, overal waar hij werk als landarbeider of handelaar kon vinden. Zo was hij in 1772 op de hoeve van Jan Glas in Kortgene terecht gekomen, waar hij aan de slag kon op het land. Het viel hem daarbij op, dat de boer gewend was om zijn centen op te bergen in een lessenaar, bijna zo voor het grijpen. Dat was natuurlijjk stom van de boer en dat bewijst maar weer eens, dat de stomste boer de dikste aardappels heeft en het meeste geld. Maar voorlopig deed Pieter niets met die wetenschap, of misschien kreeg hij de gelegenheid niet, dat is ook mogelijk. Twee jaar later kwam hij vanuit Zierikzee, waar hij zijn vrouw had achtergelaten, in Colijnsplaat aan en wandelde vandaar uit op zijn gemak naar de hoeve van Jan Glas onder Kortgene. Daar aangekomen, laat in de avond verborg hij zich in de schuur. Hij had voldoende leeftocht bij zich en bleef rustig wachten tot het de volgende avond donker was. Toen hij zich ervan had overtuigd, dat de lessenaar nog steeds in de kamer voor het raam stond, pakte hij het kapmes, dat hij in de schuur had gevonden en wrikte het raam open. Dat kon echter niet open blijven staan, waarom hij uit de musterd (de houtklamp) een stuk hout moest halen om het in open toestand te stutten. Hij klom naar binnen en vond de lessenaar.Hij nam die mee naar buiten en bracht het ding in de schuur. Hij haalde al het geld, grotendeels in zakjes, dat hij mee kon nemen eruit en bond dat in een schapenvel op zijn rug. Op zijn gemak wandelde hij vervolgens naar het Kamperlandse Veer en liet zich overzetten naar Veere. In Middelburg gekomen kocht hij een kistje, deed het overgrote deel van het geld erin en liet dat met een beurtschipper naar een bekend adresje in Tholen zetten. Vervolgens haalde hij zijn vrouw in Zierikzee op, trok met haar via Tholen, waar het kistje weer werd opgehaald, naar Halsteren. En daar maakte hij goede sier met het geld en dat was nu de fout die hij maakte. Hij deed aankopen, zoals gouden voorwerpen, die een normaal arbeider niet kon doen en dat wekte de argwaan van de baljuw van Halsteren. Hij greep Pieter in de kraag en toen uit zijn verhoor bleek, dat Pieter in Kortgene een misdaad had begaan, liet hij hem overbrengen naar het gerecht in die plaats. Dat maakte, toen onze inbreker had bekend, korte metten met hem. Men bond hem publiekelijk aan een paal, waarna hij tot bloedens toe werd gegeseld. Vervolgens werd hij voor de rest van zijn leven uit Zeeland verbannnen.

2 reacties

Hoe zo bekend adresje in Tholen ? 'k Weet nergens van hoor ! Maar wees eerlijk, die boer was dom, maar Pierre nog stommer. Dat kunnen ze tegenwoordig beter. Groeten,
Jopie Meerman

06 February 2007 om 11:12

heb dit verhaaltje gelijk door gestuurd naar een vriend die dezelfde achternaam heeft die zal opkijken staat zijn naam in de geschiedenis. het was weer een heerlijk verhaal bedankt groetjes eboney
caro1949

06 February 2007 om 12:44

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.