den archivaris

Welkom op mijn weblog

25 jaar getrouwd

2 reacties
Bram van den Houte was getrouwd met Kaatje Zandee. Dertien kinderen hadden ze gekregen. Kaatje was een bazig type, reden waarom ze mede vanwege haar kindertal, in het dorp ook wel Kaat Mossel werd genoemd. De volksmond is vaak weed. Bram had een manufacturenwinkel en moest daarnaast ook de boer op om sajet, wol en aanverwante artikelen te verkopen, want in de tijd waarin hij leefde deden de vrouwen nog aan nuttige handwerken. Kaatje had redenen genoeg om het plechtige moment van 25 jaar geleden niet te herdenken, onder meer vanwege de sulligheid van Bram, maar in een moment van retrospectie besloot ze toch om op de eerste zondag na de dag waarop ze zich vijfentwintig jaar geleden had vergist, de echtvereniging te herdenken, met de kinderen en koffie met taart. Bij de bakker bestelde ze er een met drie lagen, vol slagroom, want daar hield ze zelf ook van. Op de zaterdag daarvoor kwam de bakker tegen het avondeten de taart brengen en ze zette die onmiddellijk in het lekker koele keldertje. Twee van de jongens die het tafereel zagen, bond ze op het hart om de mond te houden, met de belofte van een flink pak slaag, wanneer ze het wel zouden zeggen. Dat waren die twee helemaal niet van plan. Na het eten slopen ze naar het keldertje en zagen daar een pracht van een ronde taart, afgezet met blinkende suikerballetjes. Ze konden de verleiding niet weerstaan en vergrepen zich aan die balletjes omdat ze beseften dat het snoepen van de slagroom niet echt in goede aarde zou vallen. Tot hun schrik zagen ze na verloop van een minuut of tien dat de randen van de taart aardig balletjesloos waren. Wat nu te doen? Wacht, zei de ene, bij de fietsen liggen nog wel van die kogeltjes voor de wielen. Hij haalde ze met gezwinde spoed en samen veegden ze de balletjes schoon. De fietskogeltjes blonken echter harder dan die van de bakker. Die aten ze toen ook maar op en legden er fietskogeltjes voor in de plaats. De volgende morgen na kerktijd kwam de taart op tafel en vooral vader liet zich de punten goed smaken. Zo iets lekker kreeg hij ook niet elke dag. Jammer alleen, dat hij vergeten had om een bloemetje te kopen.  Au, riep Kaatje op een gegeven moment, spuugde een tand uit en een balletje. Wat heeft die bakker me nu geflikt? De twee jongens kropen even zoet in een hoekje. Helemaal niks mens, sprak Bram. Die taart is heerlijk en hij nam nog een punt, z'n vierde. Hij smulde er smakelijk van. De volgende morgen hing de pyamabroek van Bram in flarden achter z'n gat en lag de kat dood. Dat komt er nu van. Je hebt veel te veel taart gegeten, snauwde Kaatje.

2 reacties

Mir whuaaaaaaa hij is weer kostelijk hihihihi en oooo die zilveren balletjes kunnen pijnlijk zijn aan je tanden hihihi ze verkopen die nog steeds in die potjes, Liefssss peet
blargh

01 February 2007 om 14:32

weer heerlijk zitten schateren hier, zalig gewoon uw verhalen groet eboney
caro1949

01 February 2007 om 17:00

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.