den archivaris

Welkom op mijn weblog

zes keer per jaar jarig

2 reacties
Daar hadden we in een van die lieflijke dorpjes aan het Kanaal door Zuid-Beveland een man met een agentuur van scheepsbenodigdheden. Hij verdiende goed, was en bleef vrijgezel en daardoor een vrolijke man. Hij bezat een jacht, waarmee hij in de zomer op zondag altijd naar het Veerse Meer voer en daar een kroegentocht deed. HIj kwam eerst altijd naar de haven van Kortgene, nuttigde er een aantal borrels, stak dan over naar de haven van Wolphaartsdijk waar hij minimaal twee schenklokalen bezocht en was dan altijd, eerlijk waar, van plan om naar Veere en Kamperland te varen, maar daar kwam het meestal niet meer van. Doorgaans moest hij vanuit Wolphaartsdijk zigzaggend terug varen. Wij zeiden dan altijd, dat hij bang was voor een torpedo-aanval van een duikboot. In zijn woonplaats frequenteerde hij elke dag een aantal cafe's, waarvan er toen nog heel wat waren, net als parlevinkers. De schepen deden het vroeger altijd nog op hun gemak en hadden in en om de sluizen de tijd om de parlevinker te ontvangen. Dat is nu heel anders. Maar goed, onze vrijgezel liep meestal in een aangename staat van dronkenschap door het dorp. Een vervelende dronk had hij niet. Zijn buurvrouw sprak er niet zozeer schande van, maar was toch bekommerd. En als hij dan in de loop van de middag met onvaste tred in de buurt van zijn huis kwam, dan riep ze hem binnen en gaf hem een kop koffie. Op zeker moment kreeg hij daar een gebakje bij, omdat haar man jarig was. Wwwaarom is dat, vroeg vrijgezel. Wel Ko, sprak de vrouw, Merien is jarig. Oh, wwwacht even, sprak Ko en wankelde naar zijn huis. Hij kwam terug met een stapel stropdassen en zei: kies er maar een. Aangenaam verrast koos de jarige een fraaie das en het werd nog heel gezellig, zeker toen er ter gelegenheid van de verjaardag een borrel op tafel kwam. Maar dat jaar was de buurman van Ko zeker nog zes keer jarig en iedere keer mocht de "jarige" kiezen uit een  stapel fraaie dassen.

2 reacties

elke dag brengt uw stukje een glimlach op mijn gezicht, en nu al zo vroeg in de ochtend, is er een beter begin van de dag, starten met een glimlach, een kadootje van een onbekende archivaris, harstikke bedankt want ik geniet elke keer weer. groet eboney-ivory
caro1949

26 January 2007 om 08:51

Op deze manier had de vrijgezel dus de buurvrouw "gestrikt". Zo zie je, een stropdas is nog niet zo'n slecht cadeau. Wij hadden een bewoner in Ten anker die 2 x per jaar jarig was. mar dat kwam door de kerk. Hij stond nl. ingeschreven op 1 jan. maar was op 1 juni echt jarig. Dat leek ook zoveel op elkaar. En hij vond het heel leuk om 2 x per jaar bloemen te krijgen, en ook zoenen van het personeel. Sommige mannen.. O ja, een pb is een profielbericht. Groeten Jopie
Jopie Meerman

26 January 2007 om 10:57

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.