den archivaris

Welkom op mijn weblog

de vier linden van 's-Gravenpolder

1 reactie
Het verhaal ging dat ze al eeuwen oud waren, de vier linden op de grensscheiding van Kloetinge en 's-Gravenpolder.  Dat bleek achteraf niet waar, want uit het begin van de negentiende eeuw, maar toch toen ze gerooid werden eind jaren zestig van de vorige eeuw, hadden ze een respectabele ouderdom. Ze werden geofferd aan de vooruitgang. De 's-Gravenpolderseweg moest aanzienlijk verbreed worden voor het autoverkeer en daar pasten toen geen bomen bij. Het was evenwel niet de eerste keer, dat de bomen bedreigd werden. In 1917 vroeg de boomkweker van 't Westeinde uit Heinkenszand, die eigenaar van de bomen was,  vergunning voor het rooien van 245 olmen en van de vier linden. Er zouden kastanjes voor worden teruggeplaatst. Het rooien was noodzakelijk om in de behoefte aan brandstof te kunnen voorzien. Steenkool was schaars. Men had hout nodig voor verwarming en koken.  Burgemeester en wethouder berichtten de boomkweker dat hij zich tot Gedeputeerde Staten moest wenden, omdat de bomen langs de provinciale weg stonden en niet in beheer bij de gemeente waren. Het provinciebestuur vroeg advies aan de gemeente en die berichtte er niet voor te voelen. Het ging volgens burgemeester en wethouders om eeuwenoude bomen die een sieraad voor de omgeving waren. Een mooi stukje natuur zou verdwijnen, wanneer ze gerooid zouden worden. De provincie voelde er ook niet voor, maar gaf aan, dat Van 't Westeinde nog een verzoek kon richten aan het toenmalige ministerie van Landbouw, Nijverheid en Handel. Dat legde echter een kapverbod op de bomen op grond van artikel 1 van de Nood-Boschwet. Leidende gedachte daarbij was de bewaring van het natuurschoon. Dat kapverbod werd in september 1922 opgeheven, maar toen was de Eerste Wereldoorlog met zijn schaarste voorbij. De kap van de bomen, voor brandhout, was toen niet meer noodzakelijk. Er was toen al sprake van de roaring twenties, waarin de gemeente zich moest bezig houden met zaken als dansvergunningen en verlenging van het sluitingsuur van de cafe's.  

1 reactie

Ik vind het altijd triest als de natuur plaats moet maken voor de vooruitgang van de mens. Maar de vooruitgang is iets wat geen elk mens ooit tegen kan houden. Liefssss Petra
blargh

08 January 2007 om 20:14

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.