den archivaris

Welkom op mijn weblog

zwarte ruiten bij de bovenmeester

2 reacties
D.A. Poldermans was van 1909 tot 1937 hoofd van de openbare lagere school te 's-|Gravenpolder.Hij werd in 1877 geboren in Ellemeet als zoon van de hoofdonderwijzer daar. In 1896 werd hij benoemd tot onderwijzer te Goes. In 1909 vertrok hij naar 's-Gravenpolder. Hij overleed in 1939 en genoot dus slechts twee jaar van zijn pensionering. Hij is ook bekend als schrijver van boeken in het Zuid-Bevelandse dialect. En.. hij is de dichter van het Zeeuwse volkslied, vlak na de Eerste Wereldoorlog, toen de Belgen trachtten Zeeuws-Vlaanderen in te lijven. Nog in 1990 en 1992 verschenen er twee nieuwe bundels met verhalen van hem. Drijvende kracht achter dat project was zijn toen inmiddels hoogbejaarde, ongehuwde dochter. Met een collega-historicus zocht ik deze vrouw eens op om haar te bewegen nog wat met het materiaal van haar vader te doen. Het was onze bedoeling om dat werk door de Heemkundige Kring De Bevelanden te laten uitgeven. Wij werden, echt waar, op een stoel neergeplant en moesten zoet luisteren naar die verhalen, die ze overigens op voortreffelijke wijze voorlas. Toch moeten we op de een of andere manier door de mand zijn gezakt, want de uitgave van de twee bundels geschiedde door uitgeverij Den Boer te Middelburg. Het Zuud Bevelansch Lief en Leed, waarvan meerdere drukken verschenen, kwam voor het eerst in de jaren twintig uit. De boekjes zijn nog steeds zeer lezenswaard. Poldermans was in meerder opzicht een merkwaardig man. De periode dat hij schoolhoofd was, stond bol van de conflicten met het college van burgemeester en wethouders en die gingen meestal om zijn wens om salarisverhoging. Maar ook anderen joeg hij tegen zich in het harnas, zoals de leden van de muziekvereniging, die van burgemeester en wethouders toestemming hadden gekregen om in een lokaal van de openbare lagere school te mogen repeteren. In de wintermaanden zorgde Poldermans er dan voor, dat er geen kolen voor de kachel waren of dat de petroleum voor de verlichting zo goed als op was. Het was altijd wat en protesten van Poldermans enerzijds en van de muziekvereniging anderzijds bij het gemeentebestuur haalden niets uit. Poldermans wilde niet dat de school werd gebruikt voor de muziek en de muziekvereniging wilde niet uitwijken naar een ander gebouw. Had Poldermans de ene keer pesterij uitgehaald, dan zorgde de muziekvereniging er wel de andere keer voor, dat de vloer bezaaid was met sigaren- en sigarettenpeuken.  Poldermans was een punctueel man. Hij was altijd op tijd op school, ook in de wintermaanden, wanneer het 's morgens lang duister was. Op zekere morgen bleven de school en de woning van de hoofdonderwijzer donker. Rond half negen, toen 't school zou aangaan, stonden de leerlingen te wachten op het plein. Geen schoolhoofd. Ouders die het in de gaten kregen, rammelden eens aan de schooldeur, maar niemand deed open. Enkelen van hen liepen naar de woning van Poldermans en kwamen gierend van de lach weer terug. Een onverlaat had de ramen van de woning geheel zwart gemaakt. Achteraf, zo bleek, was het hoofd wel een keer wakker geworden, maar het was nog zo donker, dat hij de dekens weer over zich heen had getrokken en verder was gaan slapen. Ook zijn vrouw was niet wakker geworden. Het hele dorp maakte zich vrolijk over deze zaak. Zo niet Poldermans, die er het zwijgen toe deed en ook niet zijn vrouw, want die moest het zwartsel van de ramen afhalen.

2 reacties

Ben toch benieuwd of dat gelukt is. Het is maar goed dat je kleinzoon nog niet kan lezen. Je zou hem maar op een idee brengen. Wimmie.
wim*mie

03 January 2007 om 19:56

Mir hij is weer geweldig! Echt een kwestie van oog om oog tand om tand he :) Liefss Petra
blargh

03 January 2007 om 20:14

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.