den archivaris

Welkom op mijn weblog

de trouwlustige dienstmaagd

2 reacties
Het is een tragisch verhaal wat nu volgt! Ik waarschuw u maar even. Het speelt zich af aan het begin van de twintigste eeuw, dus zo'n honderd jaar geleden en daarom kan het nu wel verteld worden, maar het loopt niet goed af! In 1890 benoemde de gemeenteraad van Kloetinge J. van der Bilt tot gemeentesecretaris. Hij bewoonde het huis, waarin voordien de beroemde Buijs Ballot was geboren en dat nu eigendom is van de familie Lenshoek. Hij was een principieel vrijgezel. Toch was zijn huis niet van vrouwvolk ontbloot. Het moest worden schoongehouden en in die tijd was het ook nog niet de gewoonte dat een man zijn eigen potje kookte. Noodgedwongen moest Van der Bilt dus omzien naar een huishoudster. Daartoe had hij juffrouw Amalia Magdalena Elisabeth Helena Frederica Favrat von Jacquier de Bernaij, afkomstig uit Usingen in Duitsland, in dienst genomen. Tant de bruit pour une omelette, zeggen de Duitsers die op Franse les zijn in zo'n geval. Ze was een wakkere dame. Ze hield het huis voortreffelijk schoon en kookte een potje dat er wezen mocht. En wat meer was, ze vatte liefde op voor haar broodheer. Zo vond het ook wel geslaagd, wanneer ze na haar huwelijk dan met 'mevrouw' zou worden aangesproken in plaats van 'juffrouw' wat toch enkele treden lager in de dorpsadat was. Maar onze principiele vrijgezel had niet eens in de gaten dat zijn huishoudster verliefd op hem was. Oh ja, ze ging steeds lekkerder koken en op haar schoonhouden was niets aan te merken. Haar als zijn huishoudster benoemen, was een goede zet geweest, vond hij. Toen ze tot ontdekking kwam dat de door haar beproefde middelen niet werkten, pakte ze het anders aan. Ze nam een kussensloop en bond die om haar middel. Regelmatig was ze te vinden in het kippenhok, waar ze niet alleen de eiers raapte, maar ook kippenveren plukte, die ze in de sloop stopte. Zachtjes aan dijde ze op die manier steeds verder uit. Op zeker moment deelde ze Van der Bilt mee, dat ze zwanger was. De goede man kreeg bijna een flauwte van schrik. "Er wordt gepraat op het dorp", sprak ze en om verdere praatjes te voorkomen, was het maar het beste om snel samen te trouwen. Maar daar voelde Van der Bilt helemaal niets voor. Hij wist nergens van, zei hij. Maar de huishoudster met de lange naam antwoordde onomwonden dat de dorpelingen van mening waren, dat haar dikke buik van hem afkomstig was. Ze bleef nadien aandringen op een huwelijk. En daar werd Van der Bilt zo wanhopig van, dat hij zich op zeker moment in zijn woning verhing. Een illusie armer vertrok onze huishoudster nadien weer naar Duitsland.

2 reacties

Weer een mooi verhaal, jammer dat ze het woord "broodheer" tegenwoordig niet meer gebruiken. Want dat zegt toch eigenlijk alles. Wekgever vind ik zo koel.
wim*mie

27 June 2006 om 19:07

De liefde gaat dus niet altijd door de maag...
Onbekend

29 June 2006 om 14:36

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.