den archivaris

Welkom op mijn weblog

pittige tanta

1 reactie

Vorige week hadden we onze twee kleinkinderen uit Noorwegen te logeren met hun moeder. Bjorn is vier jaar, Lisa telt twee lentes. Zij is wat je noemt een pittige tante, die goed weet wat ze wil, wat nog verergert wordt door de houding van: ik ben twee en ik zeg nee. Met enige regelmaat zit ze haar grote broer op z'n kop. Bjorn is al een baas op alle digitale apparatuur, die het leven van vandaag zo (on)aangenaam maakt, maar hij kan ook heel goed met ouderwetse blokken spelen. Hij maakt de mooiste dingen, van draken tot complete dorpen, met straten, auto's en noem maar op. Daarvoor heeft hij natuurlijk een flink stuk van de kamer nodig en daar dringt de schoen. Zusje lief krijgt dan nog wel eens de neiging om de blokken om te schoppen, zo met een gezicht van "joh, wat gebeurt er nou?" Vervolgens loopt ze gauw weg. Haar broer begint dan te huilen, op iets verhoogde toon, wat het verdriet er niet echt op maakt. Maar toen het gebeurde, vond oma in de activiteiten van haar kleindochter voldoende redenen om haar op te tillen en in de gang te zetten voor enige denkwerk over de houding: ik ben twee en dat valt niet altijd mee, dat gepaard gaat aan het zeggen van "Sorry Bjorn." Bjorn maakt van de gelegenheid gebruik om zijn dorp opnieuw op te bouwen. Na enige tijd mag Lisa, wanneer ze vanuit de gang "Sorry Bjorn" heeft geschreeuwd, de kamer binnenkomen, net op het moment dat haar moeder arriveert van boodschappen doen. Voordat we het allemaal weten, heeft Lisa opnieuw het dorp verwoest. Maar mama ziet dat, pakt de kleine in haar lurfjes en zet haar opnieuw in de gang. Wanneer Lisa excuus zal maken, mag ze terugkomen. Na enige bedenktijd schreeuwt ze opnieuw "Sorry Bjorn", maar dat vind moeder niet genoeg. Ze gaat naar de kleine toe en zegt: je loopt naar Bjorn toe en als je daar bent, dan zeg je sorry. Lisa heeft geen zin meer in een langer verblijf in de gang, loopt naar Bjorn toe en zegt: Sorry. Maar haar ogen spreken heel andere taal. Die zeggen: zal ik nu de blokken weer omtrappen of niet. De strijd om het niet of wel te doen, beslist ze met zich om te draaien en naar de keuken te lopen. Bjorn gaat verder met de wederopbouw.   

 

1 reactie

Het lijkt Huize Meerman wel. Tommy 5, moet zich met grote regelmaat verdedigen tegen Emma - 3 jaar. Ik ben 3 en luister nog nie. Bereid je dus alvast maar voor. Hoewel, jullie zien de kleinkinderen zeker minder dan wij. 
En wat ik erg vind dat er dan gezegd wordt: een echte meid, een kattekop.. Dat vind ik discriminerend. Niet alle meiden zijn zo. dat weet ik van mezelf. Of zou het door het leeftijdsverschil bij ons komen, met mijn jongere broer scheelde ik 9 jaar, we waren dus geen partij voor hem. 

Geniet van je kleinkinderen !!!

Jopie Meerman

11 November 2015 om 16:12

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.