den archivaris

Welkom op mijn weblog

rumoer op het kerkelijk erf van 's-Gravenpolder

0 reacties
Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel, luidt een bekend spreekwoord. Dat was het geval in het najaar van 1713. Niet letterlijk natuurlijk, want het gaat hier om een kwestie die binnen de kerk van ’s-Gravenpolder grote beroering bracht. De dominee was afwezig. Die bevond zich in Bergen op Zoom. Het was een tijd van spanningen binnen de protestantse kerken in Zeeland. Er waren volgelingen van Pontiaan van Hattum, predikant in Sint Philipsland en van Gosinus Buitendijk, die in Schore de herdersstaf had opgenomen. Wat zij op de kansel brachten was in strijd met de leer van de kerk. Op de predikant van ’s-Gravenpolder was ook kritiek van behoudende zijde, maar dat had meer te maken met de levenswandel van de man. Toen Bakers, zo heette de predikant, in Bergen was liet een van zijn ouderlingen, Jan van Steecke, een zekere Dina uit Zierikzee komen en hield kerkdienst in zijn eigen woning. Een vrouw waarover we niets naders kunnen meedelen, dat dat ze vermoedelijk door de classis Schouwen al veroordeeld was wegens ketterijen en atheïstische denkbeelden. Maar haar hoorders hielden haar voor een profetes. In een brief aan de classis, in december 1713, deelde Bakers mee, dat de ouderling die de bijeenkomst had georganiseerd onder censuur was gesteld en dat hij en de overige leden van de kerkenraad “op de wagttoren waren gaen staen” en “den allarm” hadden geblazen. Ze deden er alles aan om de rust in de gemeente terug te brengen.
De kerkenraad van het naburige Nisse was hevig ontsteld over de gang van zaken en vergeleek Dina met de “ketteresse en hoere Isabel”. Het was in de ogen van predikant, ouderlingen en diaken van Nisse onbegrijpelijk dat zoiets in ’s-Gravenpolder had kunnen gebeuren. Jan van Steecke moest zich, aldus de reactie uit Nisse, realiseren dat hij “zijn ampt ontbeert, de ketters gestijft, de rechtsinnege geërgert, de quade reruchten van do. Bakers niet weijnigh levendigh gemaackt ende vermeerdert tot bekommeringhe van rechtsinnige leeraaren en christenen.”
De preek van Dina bleek een storm in een glas water. Ze kwam op, blonk en verzonk. Over dominee Bakers valt niets te vertellen. Hij schreef in december 1713 zijn laatste kerkenraadverslag. De eerstvolgende aantekening nadien, is van oktober 1716 en dan blijkt hij verdwenen te zijn.    

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.