den archivaris

Welkom op mijn weblog

zij zaaiden dood en verderf

0 reacties
In 1927 ging tramlijn begeerte op Zuid-Beveland van start. Door de zak reed op gezette tijden een personentreintje, dat, zo bleek algauw, alleen nog wat passagiers vervoerde van Goes naar Hoedekenskerke, waar zij de veerboot naar Terneuzen konden nemen. Mede onder invloed van de economische recessie van de jaren dertig en het feit, dat de stations allemaal ver van de bebouwde kommen waren gelegen, waar handige fietsenmakers met hun bussen wel tot voor de deur konden komen, hief men al snel het reizigersvervoer op. Het lijntje werd een goederenlijntje. Op 22 juli 1942 was rond 11.00 uur zo'n goederentreintje in Hoedekenskerke gearriveerd. De locomotief pufte wat na en braakte nog wat rookpluimen uit. Twee Amsterdamse jochies logeerden bij hun oom en tante. Tante was de zus van hun vader en had de Zeeuwse naam Oele. Oom heette Looij. Werden zij, stadsjochies, wat bijgespijkerd in het land waar het leven nog steeds goed was? We weten het niet. Vaststaat, dat ze zich met hun neefje bij de trein bevonden, toen als het ware uit het niets enkele Engelse jachtvliegen kwamen aanvliegen, die de trein onder vuur namen. Het jongetje uit Hoedekenskerke en een van de neefjes overleden ter plaatse. De elfjarige Iman Oele leefde nog en werd met spoed naar het St. Joannaziekenhuis in Goes gebracht. Maar ook hij overleefde het niet. Tegen zes uur die avond overleed hij en waren twee families in rouw gedompeld. Het gebeurde allemaal snel, zo verschrikkelijk snel. De dood en verderf zaaiende Engelse piloten vlogen verder en beschoten daarna, vrijwel zeker, een bus in Kamperland. Ook daar vielen slachtoffers.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.