den archivaris

Welkom op mijn weblog

klein kind en humor

0 reacties
Moeilijk onderwerp! Wanneer heeft een klein kind (of een kleinkind) besef van humor. Vaak moeten wij lachen om kleine kinderen. Om wat ze zeggen of wat ze doen. Zelf beseffen ze helemaal niet dat grappig doen, of grappig zijn, zodanig dat wij erom kunnen lachen. Kleinzoon Bjorn bijvoorbeeld is een echt lachebekje. Als je oog tot oogcontact met hem hebt, dan schenkt hij je gratis zijn gulle lach. Hij kan er ook om lachen wanneer je rare woorden tegen hem zegt. Zo, krotenkoker, ben je er weer? Hij geeft antwoord met zijn glimlach, maar is dat nu om mijn woord? Of is hij blij dat hij me weer ziet? Legt u het even uit. Huub werd al weer vijf jaar geleden op een mooie zomerdag feestelijk aangekleed omdat hij mee moest op bezoek bij nette mensen. 't Knulletje wilde dat niet en klom op die warme dag, mooi aangekleed weer in zijn badje, om te spelen. Natuurlijk had hij helemaal niet het idee dat hij lollig was. Maar ik moest vreselijk om hem lachen. Kleindochter Jasmijn, van ruim drie jaar. Maakte ze nu onbedoeld het grapje of gaf ze er al blijk van een goed gevoel voor humor te bezitten. De was was (flauwe woordgrap) niet goed gedroogd in de droger (nog 1 voor 't zelfde geld), vandaar dat haar mama een aantal sokken op het plateautje van de open haard legde. Na enige tijd riep Jasmijn op alarmerende toon: mama, mama, kijk er zitten gaten in de sokken! Mama snelde toe naar de sokken bij de brandende open haard, pakte sokken en bekeek ze. Welnee, Jasmijn, sprak ze enigszins geirriteerd. Grapje, antwoordde de kleine meid.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.