den archivaris

Welkom op mijn weblog

boer jewannes

0 reacties
Ik moest weer eens een ronde door mijn boekenkast doen om te bekijken welke boeken hun verdere leven bij een antiquariaat zouden slijten. Vaak komt die rondgang neer op de verraste constatering: oh, dat boek heb ik ook nog. Dit keer kwam ik "eet nooit woste" tegen van Ko Steketee. Ik heb er weer een genoeglijke avond mee doorgebracht. Allemaal verhaaltjes in dialect. Daarin kwam het verhaal voor van boer Jewannes, zo rond de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. Jewannes was nogal winderig aangelegd en dat leverde naast andere het volgende verhaaltje op, dat ik maar in gewoon Nederlands weergeef.
Wind of geen wind, de vrouw bleef nijdig en dan kon ze venijnig tekeer gaan. Er was die dag soep voor het middageten. Alleen soep en dat viel niet best bij Jewannes. Zo gauw zijn tweede bord leeg was, stapte hij op. We moeten nog danken, zei Sien, zijn vrouw. Voor soep alleen dank ik niet, kreeg ze terug. Dat gaf opschudding. Hij kreeg te horen dat een heleboel mensen op hun knietjes zouden danken voor zo'n lekkere soep. En bovendien, jij met je kanonschoten, dat komt van al dat vette zware eten. Dat kan wel wezen, protesteerde de baas, "me die soepe dat is meh huite, huite. Zoa in je buuk en zoa in je fluite." Dat was olie op het vuur. Je fatsoen verbetert er ook niet op. Zulke dingen zei je niet tegen me, toen je verkering met me wou. Alles goed en wel, was het antwoord, "maor m'n poke is gin regenbak."  En met een rommelend ingewand ging hij de deur uit, om vervolgens in de loop van de middag met enige regelmaat terug te komen voor een boterham met spek.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.