den archivaris

Welkom op mijn weblog

vellebloter

1 reactie
Een prachtig woord: vellebloter. U vraagt zich misschien af waar het over gaat. Dat kan ik u vertellen. In januari 1740 werd het de vellebloters in Goes verboden om dode krengen ter plaatse waar die lagen te vellebloten, vanwege de stank die dat opleverde. Ze moesten die eerst naar hun eigen grond overbrengen, voordat ze met hun werkzaamheden begonnen. Waren ze klaar met vellebloten dan moesten ze de overschotten onmiddellijk begraven. Ze mochten de vellen ook niet meer voor hun deuren of luifels ten toon stellen of te drogen hangen. Leerlooiers waren het. Ook een mooi woord overigens. In datzelfde jaar besloot het stadsbestuur om Janna van de Velde naar het tuchthuis in Middelburg over te brengen. Zij was ook een velleblootster, zij het op een wat ander manier. Enkele jaren daarvoor was ze al eens de stad uitgezet vanwege haar ontuchtig en ergelijk leven. Maar ze was stiekem terug gekomen en had haar gebruikelijke way of live voortgezet. Dat leidde ertoe dat ze voor de derde keer een kind baarde, waarvan de vader niet bekend was. Ongetwijfeld maakte ze er gewoonte van om met enige regelmaat haar vel te bloten voor de toevallige passant.  

1 reactie

Dat was dus eigenlijk een velletjeontblootster, Archivaris.
Tuinfluiter

25 November 2011 om 17:40

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.