den archivaris

Welkom op mijn weblog

dit keer bijna alles echt gebeurd

0 reacties
Onder 'hagiografie' verstaat met de katholieke heiligenverering. Ik neem aan, dat die niet meer de vorm heeft uit de periode van het Rijke Roomse Leven, maar dat die nog bestaat, leidt geen twijfel. Vooral in streng protestantse kring is ook een vorm van hagiografie aanwezig. Met een verwijzing naar het Bijbelwoord: "Gedenkt uw voorgangers'" of naar Spreuken 10, vers 7: "De gedachtenis des rechtvaardigen zal tot een zegening zijn" stellen de gereformeerde schrijvers de geschiedenissen van hun predikanten en oefenaars te boek. Vaak is er dan niet zo'n groot verschil meer tussen het voor de rooms-katholieke heilige aangestoken kaarsje en het boek over de oud-gereformeerde predikant. Ik spreek geen oordeel uit, ik constateer slechts. Een andere overeenkomst tussen die katholieke heiligen en de gereformeerde predikanten is, dat zij doorgaans voor hun bekering uitermate slechte mensen waren, tenminste dat verkondigden zij zelf. Franciscus van Assisi was voor hij voor vogeltjes ging preken, geen brave en ook Laurens Boone, in de vroege twintigste eeuw dominee van de oud-gereformeerden van Sint Philipsland was een zondaar voordat hij het Woord verkondigde. Wat zijn geschiedschrijvers allemaal 'vergaten' op te schrijven, was zijn zonde tegen het zevende gebod. Een onpartijdig archief als dat van de gemeente Kapelle spreekt echter duidelijke taal. Boone had toen hij trouwde al een voorkind, dat met zijn huwelijk ge-echt werd. Voor alle duidelijkheid: in gereformeerde kring gold het bed opzoeken van een man en een vrouw, die van elkaar hielden, maar nog niet getrouwd waren, als zonde tegen het zevende gebod: gij zult niet echtbreken. Vandaag spreken we natuurlijk van lariekoek, want wanneer je veel van elkaar houdt en van plan bent om de rest van je leven bij elkaar te blijven, pleeg je bepaald geen echtbreuk. Maar goed, de zwaar gereformeerde geschiedschrijverij gaat er aan voorbij. Die rekent dat kennelijk tot de tijd, dat Boone nog niet door God gegrepen werd om dominee te worden. Dat is een ander aspect, dat zowel de katholieke heiligen als de predikanten betreft. De meeste katholieke heiligen begonnen net als die dominee's hun leven als onbekeerde mensen, waarna ze door God in de kraag werden gepakt om een heilig leven te leiden. Voor de meeste predikanten gold dat ook. Zo werd de bekende dominee Fraanje door God in de kraag gepakt achter een afvalhoop tussen Kloetinge en Kapelle. Daar beweende hij zijn zonden en daar kwam hij tot oprecht geloof. Tussen Kapelle en Kloetinge gebeurde wel vaker wat. Ook al weer jaren geleden bedreef een voorzitter van een hervormde kerkenraad er, door geilheid bevangen, de liefde met een vrouwelijk lid van die gemeente. Het verhaal gaat dat beiden direct na de daad vergeving vroegen. Maar of dat verhaal, dat ik hoorde, juist is, weet ik niet.  

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.