den archivaris

Welkom op mijn weblog

wapentuig

0 reacties
Praat me er niet van. Wapens! En dan heb ik het niet over een zelfgemaakt zwaard van hout of een plastic exemplaar, waarmee je vroeger als kind oorlogje speelde. Ik heb het hier over Caspar Hogendorp in het Kortgene van 1740, die op 11 mei van dat jaar zijn snaphaan had gepakt om in zijn tuin eens wat hagel weg te schieten. Die tuin grende aan die van zijn buurman, Marinus Schrier en werd door een ligusterhaagje daarvan geschieden. De buurman was met zijn dochtertje in de aardbeienplanten aan het werk. Schrier richtte zich op om te kijken wat er bij Hogendorp aan de gang was, toen het schot viel en hij lelijk aan zijn linkeroog gekwetst werd. De wond bloedde hevig. Ook zijn dochtertje werd geraakt. Dat viel op de grond. Schrier riep: wat doet gij, keerel, gij schiet mijn kind dood. Nu viel dat gelukkig wel mee. De chirurgijn werd erbij gehaald. Deze verwijderde de hagelkorrels en verbond de wonden. Het gerecht vond evenwel, dat Hogendorp, wel zeer onvoorzichtig te werk was gegaan en veroordeelde hem tot een forse boete. Buurman Schrier werkte nu eenmaal als diender bij de baljuw.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.