den archivaris

Welkom op mijn weblog

huub, thom en de aftelversjes

0 reacties
Aftelversjes! U kent ze vast nog wel van vroeger. Van iet-wiet-waait-is-eerlijk weg. Wij hadden vroeger een hele mooie. Die ging als volgt: Op een hoge toren, lag een dooie hond. Een van de jagers schoot hem in zijn kont. AU, riep het hondje, 't kriebelt aan me kontje, iet-wiet-waait is eerlijk weg. Nu is mijn oudste dochter van mening, dat Huub en ik twee vrienden in het kwaad zijn. Hoe komt ze erbij. Ik leer mijn kleinzoon slechts wat versjes, die duidelijk vallen onder het begrip Cultureel Erfgoed. En Huub is snel van oppakken. Maar nu had opa even niet in de gaten, dat broertje Thom van 't zelfde laken een pak is. Dat leer ons onderstaande geschiedenis. Mama haalde Huub van school af. Thom natuurlijk ook mee. In de randstad gaat dat allemaal per auto. Ditmaal mocht ook een schoolvriendje van Huub mee. Drie kleine kleutertjes op de achterbank. Alhoewel? Drie binkies op de achterbank! Als volwassen kerels voerden ze gesprekken. Huub gaf te kennen een heel wat leuker aftelversje te kennen, dan ze net op school hadden geleerd. Dat had hij van zijn opa. En hij begon met: Op een hoge toren. Na het woordje kont, twijfelde hij even. Hij sprak: mijn opa is eigenlijk stout, want hij zegt: kont en het is bips. Maar broertje Thom, met handje achter zijn oortje en duimpje in de mond, ging verder: Au zei het hondje, het piemelt aan mijn kontje!  Zou dat jochie nu al stiekem in Freud lezen?

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.