den archivaris

Welkom op mijn weblog

politiek

0 reacties

Wanneer straks de kruitdampen van de verkiezingen van gisteren zijn opgetrokken, wacht ons de kabinetsformatie. Hoe het ook allemaal uitpakt, wedden dat we over drie maanden weer verkiezing hebben? De mooiste uitspraak kwam voor mij van de SP. Een nederlaag, die er wezen mocht, negen zetels kwijt en dan zeggen: een verlies met een gouden randje! En ieder die PVV heeft gestemd. Bedrog moet er nu eenmaal zijn, dus voor de verkiezing de belofte: iedereen op 65 jarige leeftijd met pensioen. De stemmen zijn nog niet eens definitief geteld en een hogere pensioenleeftijd is al bepreekbaar. Kunt u het nog volgen? Dan kunt u meer dan wij!

Ach vroeger gebeurde er ook een hoop in politiek Nederland. Dat heeft zo nu en dan een hoog grappigheidsgehalte. Ik neem u mee naar Breskens in 1860. Daar trad in juni een nieuwe burgemeester aan. Bij Koninklijk Besluit van 26 april van dat jaar was Pieter Jacobus van Santen tot burgemeester benoemd, maar niemand zat op hem te wachten. Hij riep de raad bijeen op 27 juni, maar daar verschenen maar 2 raadsleden. Hij moest zichzelf de ketting omhangen en installeren, wat hem niet belette een redevoering af te steken waarin hij verklaarde dat heil en zegen Breskens ten deel zou vallen onder zijn burgemeesterschap. Op 2 juli kwamen de vroede vaderen weer in vergadering bijeen. Nu waren de raadsleden wel aanwezig. Burgemeester las de notulen van de vorige bijeenkomst voor. De op die vergadering niet aanwezige leden kwamen met kritiek. De burgemeester had die vergadering nooit mogen houden want het door de gemeentewet vereiste quorum was niet aanwezig geweest. Onverstoorbaar ging de burgemeester verder en las het KB voor, waarin hij was benoemd. Wethouder Meijer legde daarop een verklaring af. Recht voor zijn raap deelde hij mee, dat de gemeenteraad niet zat te wachten op Van Santen, maar zich zou buigen voor Zijne Majesteits beslissing. Hierna een interessante kwestie. De gemeentesecretaris. een zoon van een van de wethouders, hield kantoor in zijn woning, wilde daarvoor geen huur ontvangen en bood aan ruimte beschikbaar te stellen voor het houden van gemeenteraadsvergaderingen. De nieuw benoemde burgemeester bood ook een ruimte in zijn woning gratis aan voor het houden van de gemeenteraadsvergaderingen en waar huwelijken konden worden gesloten. Dat laatste bod werd door de gemeenteraad afgewezen. Dat was niet naar de zin van Van Santen. Hij verklaarde de beslissing van de raad te verdagen, waarop een enorm tumult ontstond. Vruchteloos hamerde de burgemeester de vergadertafel vrijwel kapot. Wethouder Meijer slaagde erin de gemoederen te bedaren. Men ging over in een besloten vergadering. De voorzitter stelde toen voor om een commissie te benoemen (ook toen al) die maar moest bekijken welke gemeente-eigendommen geschikt waren voor vestiging van de secretarie. Hoongelach werd zijn deel. Het enige gemeente-eigendom was de woning van de schoolmeester. Van Santen zette echter zijn plan door en vroeg aan de overige raadsleden of ze een commissie wilden vormen, maar die weigerden. Van Santen berustte er maar in. Scheldend ging een ieder zijns weegs. In de daaropvolgende vergadering las de secretaris het verslag voor van de rumoerig verlopen vergadering. De raadsleden konden er wel mee instemmen, maar Van Santen niet. Die wilde aantekening van de namen van de aanstichters van het lawaai en van het feit, dat het lid Jacobus Been hardstikke dronken achter de vergadertafel had gezeten.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.