den archivaris

Welkom op mijn weblog

in de gevangenis

0 reacties
De volksmond wil tijdens het nuttigen van de borrel nog wel eens schimpen op de gang van zaken in de gevangenissen. Dat zouden inmiddels luxe-hotels zijn, waarin het goed toeven is, met voldoende eten en drinken, brood en spelen en kleurentelevisie. Nu ging het er vroeger inderdaad anders aan toe. In november 1782 verbleef Pieter Marinussen van Gilst in Kortgene in de cel. Hij had heel wat op zijn kerfstok en het was het schepencollege er alles aan gelegen om de volledige waarheid uit de man te krijgen. Maar het was ver in het najaar en het stadsbestuur wilde met eigen ogen wel eens zien of de baljuw de man goed verzorgde. Zij gingen eens kijken een deinsden terug van de stank. De man was met kettingen om de hals en de voeten geketend aan de muur en had maar geringe bewegingsvrijheid. Hij moest op vuil stro liggen, dat er overigens in voldoende mate was. Maar hij moest zijn gevoeg maar op de grond doen. Voor urineren en defeceren was niet eens een emmer beschikbaar. Van Gilst gaf desgevraagd te kennen, dat de boeien om zijn hals verschrikkelijk zeer deden. Daar was inmiddels een rauwe wond ontstaan. De stadsbestuurders besloten de baljuw opdracht te geven om ervoor te zorgen dat de gevangenbewaarders de poep en de plas onmiddellijk zouden opruimen en dat er een emmer met een deksel zou komen die dagelijks zou worden geleegd. Overdag behoefde Van Gilst de boeien om de hals niet meer aan en verder was het plan om het gebouwtje snel op te knappen, want de wind woei er gewoon doorheen. Alles onder mededeling dat de gevangenis een bewaarplaats was en geen strafplaats.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.