den archivaris

Welkom op mijn weblog

ons landje

1 reactie

Dat gedichtje heeft duidelijk het handschrift van een bejaard persoon. Het is in schuinschrift en enigszins bibberig geschreven door een vrouw uit Aardenburg in het jaar 1945. Het is een lied "opgedragen aan onze ge-eerbiedige Koningin Wilhelmina, tijdens de bezetting gedicht". Zou het gedicht, dat in maart 1945 uitgeschreven is, aan hare majesteit ter kennis zijn gebracht op de 13e van die maand, toen zij over een meelstreep in Eede, die de grens markeerde, ons land weer binnenkwam? Dat vermeldt de historie niet. Ik neem zonder meer aan dat de dichteres, met kroontjespen, een potje inkt en een vel papier en wellicht het puntje van de tong door de lippen gestoken, erg haar best heeft gedaan en misschien heeft ze het wel voorgelezen of laten zingen door bejaardenkoor Gebroken Stemmen, maar de tekst doet zo nu en dan de wenkbrouwen fronsen. Ze veroorlooft zich nogal wat dichterlijke vrijheden, zullen we maar zeggen.

Ons landje heeft een Koningin/ die schoon is als een fee/ ze bloost gelijk de morgenzon/ en lacht gelijk de lieve zee/ haar taal is louter melodie/ haar oog geloof en zonneschijn/ haar hart heeft plaats voor heel haar volk/ voor arm en rijk, voor groot en klein.

Het refrein: Des luide d'avondbee/ in ieder huisgezin/ O God stort zegen/ Op onz' lieve koningin.

Tweede couplet: Eens kwam de vijand in ons land/ werd zij in ballingschap gebracht/getrouw gaf zij steeds haar volk/ van over zee haar steun en kracht/ zij waarschuwde allen met klem/ niet met den vijand om te gaan/ wat hij ons ook beloven mocht/ het moedig in de wind te slaan

Derde couplet: en werden wij opeens bevrijd/ dan was haar allereerste wens/ haar diepbeproefde zeeuwse volk/ te komen zien tot aan de grens/ Eede, Aardenburg en zo voort/ heeft zij toen liefdevol bezocht/ voor ieder had ze een troostend woord/ want de vrijheid was zo duur gekocht

Vierde couplet: dus scharen wij ons eengezind/ rond onze dierbare vorstin/ en gaan wij moedig hand in hand/ met haar het leven weder in/ dan zal ons dierbaar vaderland/ herrijzen worden als voorheen/ dan wordt de vree niet meer gestoord/ vorstin en volk, zij blijven een. 

U oordele verder zelf!  

1 reactie

Ik vind het schitterend, Archavaris. Gelukkig dat het bewaard is gebleven.
Tuinfluiter

24 February 2010 om 18:17

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.