den archivaris

Welkom op mijn weblog

blij met een dooie ...

1 reactie

Vergis u niet. Archivarissen hebben vaak een zwaar leven. In politieke zin is hun werk niet in tel. Ook u hebt bij de verkiezingen vast nog nooit een raadslid of een wethouder horen verkondigen, dat hij/zij ervoor gezorgd heeft, dat de archieven van een gemeente speerpunt van beleid zijn geweest. Wij hebben daarmee moeten leren leven, want natuurlijk vonden wij onze werkzaamheden het belangrijkst van allemaal. Alles wat ik op dit punt heb meegemaakt verschijnt bij leven en welzijn nog eens in het boekwerk Memoires van een archivaris. Een tipje van die sluier kan ik wel even oplichten. Ik moest eens het jaarverslag van het gemeentearchief gaan bespreken met mijn wethouder, maar die gaf te kennen, toen ik bij hem op de kamer was aangeland, dat hij dat verslag niet gelezen had. Op mijn vraag: wat doe ik hier dan?, had hij geen antwoord. Maar nu naar het onderwerp van deze dag. Wij hebben niet alleen te maken met papieren archieven, maar ook met schimmels en kleine beestjes, zoals zilvervisjes, die graag aan het papier beginnen te vreten. En van aktieve schimmels in papier kan een mens behoorlijk ziek worden. Wij hebben hier echter een brandschone bewaarplaats met een constante temperatuur en relatieve vochtigheid. Geen beestjes! Maar dat wou een overaktieve collega van ons niet geloven. Zij deed een cursus Beestjes Bestrijden en plaatste daarom verspreid over de bewaarplaats een aantaal lokdoosjes. Na een dag of tien zouden we dan wel zien dat wij ongelijk hadden en zij niet. Het zou volgens haar wemelen van allerlei enge gedrochtjes tot en met aterlingen en engerlingen toe. Kunnen we daarmee gaan vissen, vroeg weer een andere collega. Enkele dagen geleden sprak de dame op plechtige toon: ik ga de lokdoosjes bekijken op de inhoud. Mijn chef stuurde een tweetal anderen mee om er voor te zorgen dat de desbetreffende collega geen schimmels of enge beestenhysterie zou oplopen. Met een nijdig gezicht kwam de vrouwelijke collega terug. De deur van haar kamer vloog met een slag dicht. De twee andere collega's kwamen opgewekt en vrolijk terug. Alle lokdoosjes op een na waren leeg. In dat ene doosje bevond zich een overleden mug.

1 reactie

Gelukkig maar Archivaris. want dat zou wel nieuws geweest zijn. Alle "oude lijken" in de kast opgevreten door engerlingen.

Toen ik, -ik heb het vast weleens verteld- doktersassistente was kwam er een mevrouw klagen over beestjes op haar hoofd. Mijn baas, de huidarts, kon niets vinden. Maar met zijn ervaring vroeg hij de dame beleefd om een paar beestjes te verzamelen in een (lok)doosje zodat hij zijn therapie kon bepalen.

De week erna kwam mevrouw, een luciferdoosje vol huidschilfers-(roos dus)." Zo , daar kan ik wat mee. Nu ken ik de beestjes en kan daar een flesje voor geven." En mevrouw genas...
Archieven waren misschien nooit het speerpunt van het beleid, maar het verhuizen van het archief van Tholen naar het nieuwe gemeentehuis had nogal wat voeten in de aarde.
Nu heeft Fred er een prachtige lokatie...

 

Jopie Meerman

22 February 2010 om 19:18

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.