den archivaris

Welkom op mijn weblog

trotse oma

1 reactie

je hebt van die dagen. U kent ze vast ook wel. Dagen waarop in het werk niets wil lukken. Juist zo'n dag heeft iedereen je nodig. Het liefste zou je je collega's van je bureau weg willen vloeken. Maar nee, wij zijn een klantgerichte organisatie. Je collega is ook een klant en zo moeten we iedereen welwillend te woord staan. Het eigen werk schiet er bij in. Was de Mookerheide maar dichtbij! En dan naar huis. Je verheugt je op een moment van rust, even de krant lezen, even bijkomen om in de avonduren het werk af te maken, waarnaar meneer de chef al drie dagen als een klein kind heeft lopen zeuren. Maar het loopt anders. Moeder de vrouw loopt je te gemoet en ben enthousiast een verhaal over Mirjam, onze dochter en Jasmijn onze kleindochter. Weet je Mirjam vertelde? Ik ben nog in de wereld van het werk, hoor wel de naam Mirjam, maar ik ken een heleboel dames met die naam. Je eigen dochter, spreekt oma verontwaardigd. Wat dan, is mijn wedervraag. Ga nou eerst maar eens zitten en luister. Jasmijn deed haar uiterste best om de kamerdeur open te maken, maar ze kon net niet bij de deurkruk. Net niet. Op verhoogde toon uitgesproken. Weet je wat ze toen dee? Ik gaf te kennen dat absoluut niet te weten. Ze liep naar de keuken, pakte zonder wat te zeggen haar schoentjes, trok die aan en toen kon ze zelf de deur openmaken. Stel je voor, nog geen twee jaar, wat een slim kind. Een klein stapje voor de mens, een grote stap voor de mensheid gaf ik ten antwoord. Heb je nog koffie. Die pak je zelf maar, sprak mijn vrouw verontwaardigd.

U mag wel weten, dat ik natuurlijk net zo trots was op die kleine als oma.

1 reactie

Dat weten wij toch, Opa Archivaris...
Tuinfluiter

29 January 2010 om 13:50

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.