den archivaris

Welkom op mijn weblog

hulde

2 reacties
Wij ambtenaren hebben het vaak zwaar te verduren. Talloze grappen worden er over ons gemaakt. In de trant van: de chef komt het werkvertrek binnen en zegt: bah, wat een vliegen hier. Antwoord van de ambtenaar: 36, meneer. Op verjaardagsfeesten moet je best wel eens spitsroeden lopen, wanneer de drank in de man dan wel vrouw is. Zeker wanneer er weer eens geen vergunning voor dit of voor dat is verleend. Een collega van mij, werkzaam bij een buurgemeente, zag afgelopen week een oud vrouwtje in een groenstrook staan, met de ene hand een boompje vasthoudend, met de andere hand wenkend naar auto's, die achteloos vanaf een parkeerterrein, dus nog langzaam, de weg opreden. Wat doet dat mensje daar nou, dacht hij en keek eens beter. Hij kreeg de indruk dat ze niet in orde was, trok zijn jas aan en ging naar buiten. Hij liep op haar af en net toen hij haar aan wou spreken, ging hij bijna onderuit. Het was er spekglad. Zich met moeite staande houdend vroeg hij wat er aan de hand was. Ik ben gevallen, sprak ze, en ik heb zo'n pijn in mijn bovenbeen. Lopen ging niet, zodat hij zijn auto pakte en die met enige moeite voor haar parkeerde en op de handrem zette. Het duurde even voordat de dame met een pijngrijns op het gezicht in de auto zat. Andere auto's gebruikten de claxon omdat hij in de weg stond. Toen het dametje, ruim 80 jaar, gezeten was, probeerde hij weg te rijden. Ze woonde gelukkig vlak bij. De auto gleed eerst achteruit over het spekgladde plaveisel. Met veel moeite lukte het om de ietwat oplopende weg op te rijden. Hij bracht haar thuis, waar zij en haar man hem omstandig bedankten. Maar hij wuifde dat weg en zei: wees maar blij, dat ik 's morgens altijd uit het raam kijk, want anders heb ik 's middags niks te doen. Een variant op een ambtenarengrap. Waarom kijkt een ambtenaar 's morgens nooit uit het raam. Omdat hij dan 's middags niets te doen heeft. Ondanks haar pijn kon ze er wel om lachen. Onderzoek in het ziekenhuis bracht een scheur in haar botten aan het licht. Hulde, aan mijn collega.

2 reacties

Dat zijn inderdaad goede momenten in een mensenleven. Zowel voor je collega, als voor die mevrouw. En ik ben blij dat jij erover schrijft. Het zal wel nooit in een echt archief terecht komen (hoewel?), maar het is zeker de moeite waard. En die andere mensen die niks deden, moeten zich schamen. Verlegen
Jopie Meerman

08 January 2010 om 19:17

De 'doorwerkbonus-regeling' na je 65ste geldt niet voor ambtenaren...

Je moet namelijk wel gewerkt hebben!

gepikt van de site lachvandedag. Maar zoiets bedoel je dus...Verbaasd

Jopie Meerman

09 January 2010 om 10:40

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.