den archivaris

Welkom op mijn weblog

hermitage amsterdam

1 reactie
Wat brengt een man ertoe om per bus naar Amsterdam af te reizen teneinde een bezoek te brengen aan de Hermitage aldaar, waar een tentoonstelling over het achttiende tot en met twintigste eeuwse tsarendom hem te wachten staat. Wachten was het parool voor heel veel mensen, die in een lange rij van zeker honderd meter moesten staan om binnengelaten te worden. De busreizigers, waaronder mijn vrouw en ik, boften. De busmaatschappij had voor kaartjes en een volle bus gezorgd, met college Zeeuwen van Walcheren en Zuid-Beveland. Wij waren zo binnen. Ik ging vooral mee om mijn vrouw een plezier te doen. Want voorlopig staat het liedje van Dorus, lettend op mijn Rotterdamse roots, me nog helder voor de geest. "Weet je wat een Rotterdammer het mooist van Mokum vindt." U kent het vast ook wel. Achter ons in de bus zaten twee dames die helemaal van plan waren om de ganse dag van alles te genietenen dat was een nobel streven. Ze hadden elkaar kennelijk een lange tijd niet gesproken, zeker een week, want alles kwam aan de orde. Het gesprek begon met het afgelopen kerstdiner. Dat duurde van Goes tot voorbij Rotterdam. Mijn vrouw weet nu hoe ze bepaalde gerechten het best kan bereiden en de blauwe aoder kaos situeerde de dames qua woonplaats in Vlissingen of West-Souburg. Het gesprek, waarin verder nog de mannen en de kinderen aan een kritische beschouwing werden onderworpen, duurde tot in de Weesperstraat in Amsterdam. Mijn vrouw vond het een uitermate geanimeerd en amusant gesprek. De tentoonstelling viel mij, helaas, ontzettend tegen. Wanneer u een liefhebber van operette bent, moet u al die costuums zeker gaan bekijken. Ook de Radetskymars komt dan tot leven.  Het tsarengeslacht Romanov, welks bloed ook nog in het huis van Oranje is verwerkt, maakte op mij een armoedige indruk. De kostuums hadden ook wel eens naar de stomerij gemogen, maar misschien viel daar onder het communistisch regiem, dat de Romanovs vermoordde, niet aan te denken. Alle schilderijen, nu ja, een paar uitgezonderd, gaven te kennen door tweede en derderangsschilders te zijn gekwast en wilt u daarvoor het bewijs? Kijk dan maar eens naar de geschilderde handen. Knoeiwerk! De prenten die er hingen waren evenwel zeer mooi. Maar om voor zo'n tentoonstelling nu uren in de rij te gaan staan? Half vijf die middag reden we weg. De beide dames hervatten hun gesprek. Een kwartiertje later reden we door een Amsterdamse tunnel, waarvan men geprobeerd had die langer te maken dan de Maastunnel in Rotterdam, wat wel gelukt was, maar dan kunnen die Amsterdammers toch weer niet tegen onze eigen Westerscheldetunnel op. Ha, sprak de ene dame, rijden we al door de Schipholtunnel, dat gaat lekker snel. Na deze opmerking ben ik een dutje gaan doen.

1 reactie

Toevallig is een medeweblogger er ook geweest, Archivaris en zij was heel enthousiast. Kijk maar eens naar de weblogtip! Zo zie je maar, hoe smaken verschillen, hè? Je hebt er weer een mooi verhaal van gemaakt! Overigens begrijp ik je best, hoor!

'Weet je wat een Rotterdammer het mooist van Mokum vindt?

Dat is de trein naar Rotterdam, dat weet toch ieder kind!'

Wat was hij goed hè?

Tuinfluiter

30 December 2009 om 17:09

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.