den archivaris

Welkom op mijn weblog

boston

1 reactie
Nee, het gaat hier niet om de Amerikaanse stad Boston. We hebben het hier over de hond, een zwarte labrador van zoon en schoondochter. Die hadden het plan opgevat om een weekendje de Drentse dreven op te zoeken. Pa en ma mochten op de hond passen. Toevalligerwijs is dat een scheet van een hond, die graag bij ons is, behalve 's nachts. Want dan willen oeroude instincten nog wel eens boven komen, waarvan kop omhoog en janken te verdragen is, zeker, wanneer je zoals ik, geen gehoorapparaten inhebt. Wanneer we boodschappen gaan doen, dan presteert hij tot (on)genoegen van de buren hetzelfde.
Wat hij in de nacht van zaterdag op zondag presteerde, verdient evenwel ieders achting. Mijn vrouw moest des morgens vroeg datgene verrichten wat zelfs de Koningin nederig houdt. De dag daarvoor had zij een abrikozentaart gebakken, die veilig in de oven was opgeborgen. Dat dacht zij. Boston had het die nacht gepresteerd om met poten of met snuit de oven open te krijgen en had vervolgens van de taart gesmuld. Er was geen stukje meer over! De dag die er op volgde, had Boston weinig praats. Het was hem allemaal even te veel.  Enige malen in gedeelten de taart weer uitspugen en een dag later was hij weer boven Boston. Voor mijzelf had het verdwijnen van de taart louter positieve gevolgen. Wat moeten we nou, riep mijn vrouw, straks al die visite en geen taart. Ik adviseerde: bak nog even snel een cocoskoek. Zo gebeurde. De visite vond die erg lekker. Ik ook! Altijd eigenlijk.

1 reactie

Leuke hond, Archivaris! Volgende keer maar tussen jullie in laten slapen, wedden dat je dan geen kind aan hem hebt? (Dit weet ik uit ervaring, hoor!)
Tuinfluiter

22 December 2009 om 16:21

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.