den archivaris

Welkom op mijn weblog

gerommel in de marge

1 reactie
Duitsers bleken tijdens de bezetting niet in staat om Nederlandse ANWB-borden te lezen, reden waarom ze zelf overal richtingborden plaatsen, die naar het Wehrmachtsheim, de Ortskommandantur of de Puff wezen. Overal plaatsten zij borden met Duitse tekst. In Kortgene was zo'n Duits bord ten behoeve van de Luchtwachtpost op een boom gespijkerd. Het bord bevond zich op zo'n twee meter hoogte en de kleine Marinus van der Weele moest zijn fiets tegen de boom zetten, daarop klimmen om het bord uit de boom te rukken. Het was zaterdag 15 maart 1941, 23.45 uur. Hij en zijn maats, die lachend stonden toe te kijken, hadden al lang binnen moeten zijn, maar het was doodstil op de Provinciale weg. Luid vloekend verkondigde Marinus: het moet eraf, het moet eraf, dan moeten die rijke boeren van Kortgene er maar eens voor betalen. De volgende morgen bleek het plankje volkomen scheef te hangen. Reden voor de burgemeester om de veldwachters opdracht te geven onderzoek te doen. Het was in die tijd al vaker voorgekomen dat Duitse borden werden vernield en om repressailles te voorkomen moest de zaak tot de bodem worden uitgezocht. De vrienden in het "kwaad" waren die nacht een tweetal surveillerende poltiemannen tegengekomen en hadden die vriendelijk gegroet. Het was voor de politiedienaars, die de jongens hadden herkend, een open deurtje om ze eens even te verhoren. De drie toeschouwers bekenden vlot dat Marinus het plankje onder het uiten van zware vloeken en de wens dat de Kortgeense boeren zouden betalen had trachten te vernielen. De laatste ontkende dat in eerste instantie heftig. Het hele dorp gonsde inmiddels van de geruchten. Daarop kwam Marinus nogmaals naar de politie en gaf toe dat hij het was geweest die het plankje had willen vernietigen. Dat hij daarbij had gevloekt, was wel mogelijk, maar hij had zeker niet gezegd, dat de rijke Kortgeense boeren alles maar moesten betalen. Hij was namelijk landarbeider van beroep en wanneer het betaalverhaal over het dorp zou gaan, dan kon hij in het voorjaar het verrichten van werk bij de boeren wel vergeten. De gemeentewerkman zorgde ervoor dat het bordje weer netjes kwam te hangen. 

1 reactie

Weer mooi verteld, Archivaris. Gelukkig goed afgelopen voor Marinus!
Tuinfluiter

08 December 2009 om 11:54

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.