den archivaris

Welkom op mijn weblog

bevrijding

1 reactie
Afgelopen donderdag was het 65 jaar geleden dat Goes en een groot gedeelte van Zuid-Beveland werd bevrijd van de Duitse overheersing. Dat hebben we gevierd in De Mythe en daarbij was de Engelse veteraan R. Tarrant, met zijn vrouw, 84 en 82 jaar oud, aanwezig. Aanvankelijk wilde hij het aanwezige publiek wat vertellen over zijn belevenissen eind 1944/begin 1945 toen hij op Zuid-Beveland gelegerd was. Maar zijn leeftijd en de vermoeidheid van de reis brachten hem tot het verzoek aan mij om de honneurs waar te willen nemen. Aldus geschiedde. Het waren drukke dagen, met een bijeenkomst met de burgemeester van Goes, een veteranenmiddag in De Mythe en een beschaafd etentje met enkele organisatoren.  Wat hem, in tegenstelling tot de dag van vandaag, vooral opviel was de kou in 1944. Vele landerijen rondom Goes stonden in het water en dat was geen gevolg van inundatie, maar van de regen, die de Poelgebieden onder water had gezet. Vanuit Goes werd zijn eenheid over geplaatst naar Waarde, waar een geschutsopstelling het luchtruim rond Antwerpen moest verdedigen. In februari 1945 moest hij met zijn kameraden naar de Rijn. Hij eindigde zijn oorlogsdienstverband in Iserlohn in Duitsland. Ze hadden het in Waarde goed naar de zin. Slechts eenmaal, op Nieuwjaarsdag 1945 moesten ze in aktie komen toen een paar Duitse vliegtuigen het inmiddels geallieerde luchtruim trachtten binnen te komen. Tarrant verloor een paar kameraden op geheel andere wijze. Een deel van zijn collega's mocht naar Antwerpen voor enig vertier. Die bezochten aldaar een bioscoop, waarop een V2 neerstortte. Een van die kameraden ontsprong de dans. Die verveeld zich in de bioscoop en was er uitgegaan om in een nabij gelegen cafe wat te gaan drinken. De anderen verloren het leven. In Waarde was de groep gelegerd in een schuur van de familie Pieper, waarmee Tarrant nog steeds banden onderhoudt. Kerst 1944 kwam eraan en in die periode spaarden de manschappen hun rantsoen rum op, om tijdens die dagen wat te drinken te hebben. Die schuur was overigens een plezierige huisvesting. Er stond ook nog een groep van ongeveer twintig koeien, die in die kou van toen een betere verwarming bleken te zijn dan het kacheltje dat er stond. Tarrant en zijn vrouw hadden het druk van woensdagmiddag toen ze kwamen tot zaterdagmorgen toen ze weer terug gingen naar Engeland. Twee bejaarde mensen vertrokken al om 7.35 uur, vermoeid maar dankbaar voor alles wat ze in Goes en Waarde, waar ze allerhartelijkst door de familie Pieper waren ontvangen - de schuur stond er nog - hadden ondervonden. 

1 reactie

Je zult vast een goed gevoel hebben over dat "spreekbuis zijn". Want die mensen hebben ons land een grote dienst bewezen, en daar moeten we over blijven vertellen. We moeten er naar luisteren, we moeten er over lezen, en de bevrijders alle eer geven die ze verdienen. Prettig dat je daarvan onderdeel kon zijn.

Mooi dat deze families nog contact houden.
Rustige zondag verder!

Jopie Meerman

01 November 2009 om 14:32

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.