den archivaris

Welkom op mijn weblog

jasmijn

1 reactie
Een bloeiende en boeiende verschijning van nog geen twee jaar. Anderhalve turf hoog, met een zusje van twee maanden. Alle feministen zullen me voor wat hierna volgt verafschuwen. Maar ik kan het niet helpen, het is echt waar. Ze imiteert haar moeder volkomen. Krijgt de kleine de borst? Jasmijn geeft een van haar poppen de borst. Krijgt de baby kleertjes aan of een schone luier. Bij Jasmijn moeten de poppen eraan geloven. Ze begint te praten, met mama, papa, opa en oma. Af en toe vergist ze zich wel eens, wanneer we vragen stellen. Waar is opa, en dan wordt papa aangewezen, maar ik verdenk haar van de nodige humor. Ze kan zo kijken met oogjes van: ik hou de boel eens flink voor de gek. Gaan we zingen - een of ander kinderliedje - dan begint Jasmijn te wiegen en in de handjes te klappen. Algauw wordt het een dansje, wiegend van het ene beentje op het andere. Haar gezichtje verraadt dat het een van de plezierige dingen in haar leventje is. Och arme, er zit weer een tandje of een kiesje aan te komen. Drie vuile luiers achter elkaar met een nauwelijks te verteren stank. Na voor de derde keer door oma verbroekt te zijn, mag ze bij opa op schoot, want de vieze luier wordt weggebracht. Opa maakt van de gelegenheid gebruik om zijn lucht aan de stank toe te voegen. Het klonk niet eens hard, maar Jasmijn knijpt haar neusje dicht en zegt: bah!

1 reactie

Hallo Archivaris, wat een schatje, die Jasmijn. Ik zie het zó voor me. En ja, ik ruik het ook!
Tuinfluiter

17 October 2009 om 19:15

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.