den archivaris

Welkom op mijn weblog

joop condoom en vrouw

3 reacties
Twee ongebonden vrijbuiters, Joop en zijn (tweede) vrouw. Allebei inmiddels overleden, dus een van die sterke verhalen mag nu wel eens verteld worden. Het eerste is uit de tijd, dat Joop van zijn eerste vrouw af ging. Het was de tijd van een zeer krappe woningmarkt. Als je ging scheiden, dan had je niet zomaar een andere woning. Joop hing in die periode allang de beginselen aan van de NVSH. Waarom? Omdat hij gewoon behoefte had aan meerdere vrouwen. Zo simpel was dat. Uit het huis gegooid door zijn wettige vrouw, die schoon genoeg gehad van Joops erotische escapades, bleef onze "held" niets anders over om zijn heil in een camper te zoeken. Daar baalde hij in eerste instantie van, want zijn vrienden bleken, zoals hij dat zei, geen echte vrienden. Niemand wilde hem in huis nemen. Zijn vrienden beseften namelijk dat zij, voordat zij het wisten, het echtelijk bed zouden moeten verlaten, omdat Joost zich tussen hen en hun vrouwen zou hebben genesteld. Daarom werd het een camper, met een slaapplaats bovenin. Joost rouwde niet lang. Al gauw deelden diverse dames met hem het camperbed en dat werd tijdelijk zijn ongeluk. Op zeker moment had Joost de camper geplaatst onder een lantaarnpaal. De dame die bereid was gebleken, na een langdurig verblijf in een etablissement met vergunning, om een nachtje met hem het camperbed te delen, beklaagde zich over de lichtinval boven het bed. Nu had Joost het allemaal ook niet meer aan een touwtje. Hij zou die verlichting wel even uitdoen, sprak hij en trachtte naar beneden te klimmen. Dat mislukte op dat kleine ladderttje en zo viel hij voorover op de vloer van de camper. Hij sprak krachtige taal, die hier beter niet herhaald kan worden. Wat doe je Joost, vroeg de vrouw klagend. Ik zoek het lichtknoppie, antwoordde hij. HIj was behoorlijk geblutst en vertoonde enige tijd prachtige blauwe plekken. Met de vrouw waarbij hij op zeker moment introk, beheerde hij het middelendepot van de NVSH. Algauw bleek hij de grootste afnemer van de hulpmiddelen te zijn. Zijn tweede vrouw ging ook over de hulplijn. Regelmatig werd zij 's nacht gebeld door alleenstaanden of stellen, die het tijdelijk of langdurig seksueel erg moeilijk hadden. Naar vermogen trachtte zij die te helpen. Eens belde een eenzame man, die het volgens zijn verhaal ontzettend moeilijk had. Vrouw weggelopen, grote behoefte aan seks, zielig doen en toch ook snoeven op zijn prestaties. Ze kende inmiddels de klantjes wel en adviseerde de man in kwestie: als u nu zelf begint, bel ik u morgenavond bij het hoogtepunt weer op.  

3 reacties

Hoe weet je dat toch allemaal zo goed, Archivaris? Zelf ook wel eens de hulplijn gebeld? Lachend Overigens, de NVSH heeft veel baanbrekend werk verricht hoor!

Groeten van Tilly

Tuinfluiter

15 February 2009 om 18:50

Hoi.

Daar ben ik weer eens.

Fijne zondagavond.

Groeten Eric 221.

ERIC221

15 February 2009 om 19:14

ik weet het zo goed, omdat ik luister naar verhalen die me verteld worden en ik vind dit soort absurditeiten het vermelden waard. alles in de hoop dat de lezers er net als ik om kunnen glimlachen. bedankt voor de reacties!

 

vriendelijke groet, de archivaris

den archivaris

15 February 2009 om 20:28

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.