Langs de Zijlijn!

Welkom op mijn weblog! Langs de Zijlijn! biedt u altijd korte stukjes over actualiteit, maar ook gewoon verhaaltjes over het leven van alle dag. Vaak is de bedoeling om u na te laten denken over hoe u zelf met bepaalde dingen omgaat. Voel u vrij om dingen die u aanspreken met anderen te delen, of inhoudelijk commentaar te geven als ik een plaatje neerzet waar u het niet mee eens bent. Maar... houdt het wel netjes svp.  Scheldpartijen en beledigingen worden zonder verder commentaar door mij verwijderd. Hoe meer zielen hoe meer vreugd. Veel leesplezier!   Willem.  

Over - Mijn laatste blog

7 reacties

Langs De Zijlijn.

Over – Mijn laatste blog

Vandaag sluit ik een periode van 5 jaar af, waarin ik de blog Langs de Zijlijn heb mogen schrijven. Ik heb ervan genoten. Naar ik hoop U ook. Dat het de laatste keer is dat ik schrijf komt niet vanzelf. Zoals U waarschijnlijk weet kreeg ik 5 jaar terug een zwaar herseninfarct, en werd er 3 jaar terug op drie verschillende plekken in mijn lichaam kanker ontdekt.

Altijd heb ik geweten dat ik die risico’s liep, waarbij ik bewust bij de meest risico volle klusjes de beker zelf leegdronk in plaats van die eer aan mijn personeel te laten. Des te zuurder was het dat ik een aantal jaren geleden moest ontdekken dat verschillende van hen het niet zou nauw namen met de regels, en/of het bedrijf dat ze het bedrijf bestalen. Het betekende het einde van het bedrijf. En dat heeft me harder geraakt dan ik u kan vertellen.

Dat ik niet sterker ben dan de kanker wist ik vanaf het begin. Hoeveel extra tijd ik zou krijgen wist ik ook niet. Nu wel. Ik kreeg 3 goede extra jaren waarvoor ik heel dankbaar ben.

Edoch, nadat ik me al een paar weken buitengewoon beroerd voelde, kwam vanochtend de uitslag: Ik heb nog 4 tot maximaal 13 weken, en dan is het klaar. Het is om die reden dat ik besloten heb deze laatste blog te schrijven. Dan weet u uit de eerste hand waarom het ophoudt.

Ik heb, op enkele excessen na, een prachtig leven gehad, met een hele lieve echtgenote en dito dochter en schoonzoon. Het ergste van alles vind ik nog dat ik mijn vrouw moet loslaten. Dat had die schat niet verdiend. Ik hoop dan ook dat er in onze omgeving mensen opstaan die haar in de komende tijd zullen steunen en bijstaan.

Willem.

7 reacties

Beste Willem,heb altijd erg genoten van je blog,ik wens je bij deze veel sterkte en mooie dagen met hen die je lief zijn.

vogeltje

21 October 2019 om 16:40

Ach Willem, wat vind ik dit nu vreselijk voor u en uw familie! Ik schrik er echt van!

Ik ga uw Over-stukjes missen en u ook!

Geniet van de u nog gegunde tijd met uw naasten en ik hoop dat u op een voor u goede manier afscheid kan nemen van een ieder die u dierbaar is.

Geef uw vrouw nog maar een paar extra lekkere knuffels...

Maar dan is het straks helaas dus toch Over - en Uit cry

tiscrea ©

21 October 2019 om 17:02

Met mijn beginnende Parkinson kan ik mij een klein beetje indenken in je situatie. Probeer toch van elke dag iets moois te maken.En je weet : na dit leven volgt er weer een nieuw avontuur.

Veel sterkte en bedankt , (Yochem  .)

yochem

22 October 2019 om 12:59

Heel sterk van je om je in dit laatste blog van je zo sterk en eerlijk te uiten. De moed en dankbaarheid die daaruit spreken, getuigen van een positieve levensinstelling die je laatste weken hier op aarde ongetwijfeld wat makkelijker kunnen maken.

Toos van Holstein

23 October 2019 om 12:02

Veel sterkte Willem. En bedankt voor je vele stukjes.

han44

23 October 2019 om 15:06

Beste Allemaal,

 

Dank voor al deze fijne reacties. Het doet me goed.

Juist nu het besluit nemen om te stoppen was goed.

Ik heb nu nog tijd voor mijn gezin, en kan de laatste dingen regelen voor ik heen ga.

Het is fijn om te weten dat ik geen spoorzoeker achterlaat als ik ga, en dat alles is uitgeproken en gedaan.

En ja, ik heb altijd geleefd met minstens een half vol glas. Even onverstoorbaar als de zee.

En dat kan ik iedereen aanraden.

Ik groet jullie allen

Willem

WillemII

25 October 2019 om 11:35

Beste Allemaal,

 

Dank voor al deze fijne reacties. Het doet me goed.

Juist nu het besluit nemen om te stoppen was goed.

Ik heb nu nog tijd voor mijn gezin, en kan de laatste dingen regelen voor ik heen ga.

Het is fijn om te weten dat ik geen spoorzoeker achterlaat als ik ga, en dat alles is uitgeproken en gedaan.

En ja, ik heb altijd geleefd met minstens een half vol glas. Even onverstoorbaar als de zee.

En dat kan ik iedereen aanraden.

Ik groet jullie allen

Willem

WillemII

25 October 2019 om 11:35

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.