Langs de Zijlijn!

Welkom op mijn weblog! Langs de Zijlijn! biedt u altijd korte stukjes over actualiteit, maar ook gewoon verhaaltjes over het leven van alle dag. Vaak is de bedoeling om u na te laten denken over hoe u zelf met bepaalde dingen omgaat. Voel u vrij om dingen die u aanspreken met anderen te delen, of inhoudelijk commentaar te geven als ik een plaatje neerzet waar u het niet mee eens bent. Maar... houdt het wel netjes svp.  Scheldpartijen en beledigingen worden zonder verder commentaar door mij verwijderd. Hoe meer zielen hoe meer vreugd. Veel leesplezier!   Willem.  

Over - Gedwongen verhuizen

0 reacties

  

Langs de Zijlijn.

Over – Gedwongen verhuizen.

Dankzij de Gemeente Borsele moet ik gaan verhuizen. U leest het goed. Ondanks afspraken met het Hoofd van burgerzaken op grond waarvan ik ruim een jaar geleden een gedoogbeschikking zonder termijnstelling aanvroeg. Ook dat was advies van de Gemeente. Vervolgens stelt de Algemene Wet Bestuursrecht dat, als de Gemeente niet binnen 6 maanden op een aanvraag beschikt, de aanvraag van rechtswege verleend is. Dit zelfs op straffe van een boete voor de Gemeente van 1260 euro per persoon.50 euro per persoon.

Op het moment dat ik de Gemeente daar fijntjes op wijs, begint het grote draaien en liegen. Als je dat meemaakt geloof je je eigen ogen en oren niet. Het gaat zelfs zover dat termijnen die ze zelf stellen door henzelf met voeten worden getreden. Hulp die zogenaamd wordt aangeboden wordt, zo blijkt na opnieuw 6 weken, afhankelijk te worden gesteld van het feit dat ik mijn hele zelfbeschikkingsrecht uit handen geef. En als ik dan stel dat het voor mij onacceptabel is als er over in plaats van met mij wordt gesproken en beslist, dan heet ik eigenwijs.

Maar zeg nou zelf: wil jij in een gemeente blijven die jou het gebruik van je eigen grond en je eigen chalet meent te kunnen ontzeggen, nadat ze je daarvoor eerst 5 jaar hebben aangemoedigd daar vooral te blijven en je eigen boontjes te doppen. Dat houdt dan omder andere  in dat je ook zelf mag opdraaien voor alle kosten die je moet maken om je gehandicapte lijf te huisvesten. Neen een “”christelijk”” gemeentebestuur dat zo reageert, is niet waard zo genoemd te worden.  Ik gun ze van harte dat ze zich dood schamen want ze hebben van het Oude Testament, noch van de 10 Geboden ook maar iets begrepen. Ze geven immers blijk van warrig en onchristelijk beleid dat recht tegen God’s woord indruist. . Als ze je daarna in artikels in De Bode ook nog beschuldigen van “crimineel gedrag Kamp Oranje waardig,”” dan is voor mij de maat wel vol en ben ik tot in het diepst van mijn ziel beledigd, Terecht vind ik zelf, want hoe zou u zich voelen als ze je uitmaken voor crimineel, als je zelf weet dat je dat niet bent.

Omdat ik geen zin heb in de gore welis/nietes spelletjes van deze gemeente, was het niet eens nuttig om er tegenin te gaan. Ze zijn bovendien zo traag dat mij meer dan tijd genoeg geboden werd om mijn licht in een aantal andere gemeenten op te steken. De meest gehoorde opmerking was: “”Ongehoord, maar een typisch voorbeeld van het beleid van Borsele. Als ze voorzien dat je op termijn de Gemeente geld gaat kosten op grond van de WMO, dan deinzen ze er niet voor terug je de gemeente grens over te treiteren, dat is algemeen bekend!””. Je schrikt als je dergelijke reacties meermaals hoort. Dan kan het niet anders of er moet een kern van waarheid in zitten. Waar rook is moet immers ook vuur zijn!

Woningbouwverenigingen reageren vervolgens desgevraagd met wachttijden van op dit moment gemiddeld 5 tot 10 jaar. Dit met verwijzing naar statushouders die generiek voorrang hebben boven autochtone Nederlanders. Met dwangsommen waarmee deze onchristelijke gemeente dreigt, mag je onder een brug gaan slapen, ondanks dat je eigenaar bent van een dak boven je hoofd. Als dan ook nog, als direct gevolg van je ziekte, je eigen inkomen zakt onder het wettelijk minimum  loon, dan ben je feitelijk totaal kansloos voor een huurwoning, laat staan voor een aangepast huis.

Dat het ook anders kan, bewees daarna een medewerkster van een Gemeente buiten Walcheren/De Bevelanden. Toen ze mijn verhaal had aangehoord zei ze: “Zou je hier willen wonen?”. Dat daarmee feitelijk een al langer gekoesterde wens in vervulling kon gaan wist zij niet op het moment dat ik “ja”zei. Een paar dagen later kreeg ik via via een totaal aangepaste woning aangeboden. Ik was, en ben, er meer dan gelukkig mee.

Er blijft nu nog slechts 1 probleempje over. Wie helpt me bij de verhuizing. Ik ben zo onstabiel dat ik wel wil, maar niet meer kan sjouwen. Ook op een ladder staan om gordijnen, gordijnrails en verlichting op te hangen, gaat niet lukken zonder grote ongelukken. Het toeval wil dat degenen die me normaal bij staan allemaal geblesseerd zijn. Met 2 tennisarmen, of herstellend van een meniscus na een val, kun je niet zwaar sjouwen. Dat kleine euvel heeft nog een oplossing nodig. Maar…..komt tijd, komt raad!

Willem.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.