Juffie weet wat!

In april heb ik inmiddels 25 jaar les gegeven op diverse basisscholen. Ik heb tussendoor nog kinderen gekregen, thuis geweest omdat mijn man op zee zat, gewerkt bij het CBS en bureau Halt, een heleboel cursussen gedaan en certificaten gehaald. Grote hobby's zijn zingen, PC's, de tuin, onze inmiddels overleden honden en genieten van de kleinkinderen. Nu we geen honden meer hebben zouden we ook wat makkelijker kunnen reizen. Helaas zijn er ook factoren die dat weer lastig maken. Mantelzorg heeft veel invloed op het plannen van reizen. Gelukkig wonen we in Zeeland, en voelen we ons vooral 's zomers toerist in eigen land. Met een mooie tuin is het heerlijk om daar van te kunnen genieten. Wat mij bezig houdt is de ontwikkeling van kinderen, de toename van te mondige ouders, de slechte keuzes die ouders maken voor kinderen die niet te helpen zijn in het reguliere onderwijs. Maar altijd blijkt later dat het kind zo opbloeit, gelukkiger wordt en dat ze het veel eerder hadden moeten doen!  Wat me ook bezig houdt zijn opkomende zaken van de huidige tijd, waarin het kennelijk de gewoonste zaak van de wereld is om de kluit te belazeren. Je ziet het werkelijk overal: op facebook al die nep of fake nieuwsberichten, Hoax, reclame met een hoop onzin, politici die maar wat zeggen, banken die menen dat de CEO 3 miljoen moet verdienen om de concurrentie aan te kunnen, verzekeraars die niet uitkeren, maar wel flink de premie verhogen, medicijn fabrikanten die in Nederland het tienvoudige vragen voor een medicijn wat elders goedkoop is.   Daarover en over nog veel meer zullen mijn blogs gaan. Veel plezier bij het lezen gewenst, Juffie

Werkende vrouwen en AOW gaten

0 reacties

We hadden het allemaal zo mooi bedacht een aantal jaren geleden. We maakten steeds een financieel overzicht van de komende jaren, diverse excel plaatjes waarin stoppen met werken op diverse leeftijden werd ingevoerd. Met de te verwachten uitbetalingen van geld wat ergens vast stond, leek het allemaal rooskleurig.  Vier jaar geleden ontdekte mijn man een bedrag dat werd afgeschreven waarvan onduidelijk was waarvoor. Hij klom in de telefoon, en kreeg antwoord: een soort levens-kapitaalverzekering. Maar goed nieuws: die keerde een fors bedrag uit in april van 2018.

Omdat mijn echtgenoot al met pensioen was toen mevrouw de staatssecretaris bedacht dat de AOW leeftijd omhoog ging, maakten we ons in eerste instantie zorgen over het gat wat moest worden opgevuld. Boven je 60ste en in Zeeland werk vinden: utopie.

Maar met het geld wat werd voorspeld was dat probleem in één klap van tafel geveegd. Lekker toch? Ik geloofde het alleen niet, ik vond het vreemd dat er zo'n polis was waar ik niks vanaf wist. Manlief belde opnieuw, na een fikse ruzie hierover, maar weer kreeg hij de bevestiging dat het echt waar was: er was echt meer dan € 50.000,- in 2018. Ik begon te zoeken naar informatie: belasting over dit bedrag? Vrij opneembaar? Ook onze accountant deed een advies: hypotheek een stuk aflossen was het beste. Dus maakten we plannen hoe en wat. 

We overwogen of dit jaar dan een goed jaar was om ook mij te laten stoppen met werken. Ik wilde eigenlijk nog niet stoppen. Mijn echtgenoot zit veel achter de PC of tablet en samen iets ondernemen heeft altijd met geschiedenis te maken. Als het iets is waar ik me voor interesseer moet ik maar alleen gaan. In april dit jaar zou het zo ver zijn, er ontbrak nog één dingetje: er moest een formulier getekend worden en dat hadden we nog niet ontvangen. Echtgenoot belde met de vaste adviseur (dat vind de firma die de verzekering afsluit heel belangrijk: persoonlijk advies) hij kreeg een ander persoon aan de lijn en.... die moest melden dat "zijn collega" niet goed had gekeken. De polis keerde helemaal niks uit. Ja, de naam van de polis was ook zo verwarrend! Daar kwam het door.

En dan zijn er vier kostbare jaren verloren gegaan om te sparen voor het AOW-gat. Dus ben ik gelukkig in staat om vier dagen te werken en wat extra over te houden. Natuurlijk is dat vermoeiend en als ik thuis kom wil ik het liefst even met mijn benen omhoog zitten. Maar echtgenoot heeft boodschappen gedaan, en ik moet koken. De planten water geven, kennelijk denkt hij dat ze vier druppels nodig hebben. Schoonmaken, opruimen, schilderwerk, de tuin, bladblazeren, harken, vegen, snoeien, alles blijft voor mij liggen. Leuk als ik vrij ben! Soms ben ik dat even beu, dan denk ik: je stikt er maar in, als je nu zelf niet je eigen rotzooi opruimt, gooi ik de hele boel in de vuilnisbak. Er is wel al het een en ander verdwenen. Hij vraagt er nooit naar. Dat kan twee dingen betekenen: of hij mist het niet eens, of hij weet donders goed dat hij het had beloofd op te ruimen.

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Er kan niet gereageerd worden op de items in dit weblog.