Uit het leven van mijn opvanghondjes

Verhaaltjes over mijn buitenlandse opvanghondjes

Max 2

0 reacties

Hoe klein ik Max vond bleek wel toen ik een riempje ging kopen

te klein dus moest ik dus terug om een groter riempje.

Hier in huis lijkt Max niet blind, hij kan al goed zijn weg vinden en hij geeft al aan dat hij moet plassen door naar de achterdeur te lopen.
Maar vanmiddag kon je het wel goed merken.

Tessa......die wilde vanmiddag met hem spelen alleen snapte ze er niets van.
Ze duwde hem aan met haar neus, Max sprong alle kanten op zo van waar waar........en opnieuw duwde ze hem aan met haar neus
En Max weer Waar waar en zo ging dat een keer of 6 door. toen bleef Tessa alleen nog maar zitten kijken naar hem.




Ik vind dat Max het echt super doet als je nagaat dat hij er nog maar vanaf Maandagmiddag is.

Zodra je de riem aan het halsbandje doet gaat hij plat op zijn buik liggen, gisteren hebben we hem gedragen naar het 1ste grasveldje en daar neer gezet
hij heeft toen een plasje gedaan (voordeel van een klein hondje dus toch)
dat gaan we elke dag doen zodat hij went aan de geluiden en proberen om hem het laatste stukje te laten lopen, ook zo krijgt het veldje een beetje zijn geur
zodat het misschien wat veiliger aanvoelt.

Ik ben er ondertussen wel achter waarom hij soms zo om zich heen blaft, het heeft te maken met zijn oriëntatie of te wel hij
is even de weg kwijt.
Door iets te zeggen weet hij weer waar ik ben want hij blijft in mijn buurt.

Photobucket

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.