LEVENSGENIETER

GELUK IS VERDRIET DAT EVEN UITRUST.

Nieuwe week...

2 reacties

Nieuwe week, nieuwe kansen. Een gezegde dat tegenwoordig een andere lading heeft dan vroeger. Vroeger, en dan praat ik nog maar over drie maanden geleden. Voor de corona. Het wordt een beetje een verhaal zoals 1953, voor de Ramp en na de Ramp. Overdrijf ik ? Voor sommigen misschien wel, anderen zullen me gelijk geven. Want wees eerlijk, wat is er de laatste maanden veel veranderd. Je ging altijd gewoon je gang, naar de winkel, naar activiteiten, naar je kinderen en kleinkinderen. Je hoefde nergens bij na te denken, gewoon, alles was gewoon.
Nu moet je je aan de regels houden, handen wassen (iets wat normaal behoorde te zijn) niezen in je elleboog, papieren zakdoekjes, maar vooral die anderhalve meter. Die afstand, moet die zo blijven ? Voor mij hoeft het niet, voor anderen wel. Waarom voor mij niet ? Ik mankeer (nog) niks, ik wil gewoon mijn familie, vrienden, kennissen van dichtbij ontmoeten.
Mijn zus, ik had haar bijna drie maanden niet gezien, en ik ontmoet haar op een gezamenlijke verjaardag. Van een afstand een zwaai in de lucht, Gefeliciteerd allemaal! Dat doet zeer, je moet elkaar toch kunnen vastpakken, je eigen zus waar je van houdt. 
En dan hoop je maar dat het een volgende keer anders is. Maar dag voor dag krijg ik het gevoel dat dit niet meer veranderen zal, die regeltjes, die anderhalve meter.
Want wanneer ik de media bekijk, dan zie ik dingen waarvan ik denk, moet dat nou ? Gaan jullie gewoon door ? Zijn wij straks de klos ?  Zorgen jullie ervoor dat we geen nieuwe kansen krijgen ? 

Nieuwe week, wat die gaat brengen, ik hoop nieuwe kansen. Maar eerst nog naar de tandarts, met de nodige regels natuurlijk. We zien wel , zei de blinde.. Een gezegde van mijn moeder. Die zou morgen jarig zijn, ze is al bijna 5 jaar niet meer bij ons. Als ik daar aan denk, wil ik iedereen sterkte wensen die zijn/haar ouder(s) nog wel heeft, maar er niet naar toe mag. Wie weet, komen er binnenkort nieuwe kansen. Want dat is hard nodig, zeker weten.

Waarom dit plaatje vandaag ? Ik denk dat ik een jas nodig heb als ik boodschappen ga doen, een vrouwenmantel, (en plastic handschoenen).

2 reacties

Er zijn inderdaad heel veel nieuwe kansen, zeker voor onze maatschappij in het algemeen. Maar of die gepakt worden? En die 1,5 meter? Tja, ik moet er ook telkens bij nadenken. Het voelt zo onnatuurlijk.

Toos van Holstein

10 June 2020 om 13:08

Voor de eerste keer weer bij Mariska in haar appartement samen heerlijk op haar bankje gezeten, vast gehouden geknuffeld. Wat waren wij blij.

De druppel was voor ons Mariska s val, gat in haar voorhoofd,gehecht, bril stuk.

Wij hebben grote moeite met heel het gebeuren, vooral voor mensen die echt deze onmenselijke regels niet begrijpen.

 

wijari

30 June 2020 om 00:18

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.