LEVENSGENIETER

De gok van een vrouw is veiliger dan de zekerheid van een man (R. Kipling)

Toen...

3 reacties

1 Maart verscheen mijn laatste blog. Het virus begon aan de deur van de hele wereld te kloppen, en ik hoopte nog maar dat het mee ging vallen. Onze neef uit China waarschuwde ons al, bagatelliseer het niet. Luister naar de deskundigen, maar wij dachten dat het allemaal nog mee ging vallen. De kinderen zitten inmiddels een week thuis van school, de ouders zijn, indien mogelijk thuis aan het werk. Een dubbele taak voor velen, want al zijn het je eigen kinderen, ze doen nooit precies wat jij wil. Ze hebben energie teveel, kinderenen moeten zo af en toe worden 'gelucht'. Maar hoelang dat nog kan? Het lijkt immers dat veel volwassenen , ondanks de vele schooljaren, nog niet ervan op de hoogte zijn hoeveel 150 cm. is. 
Dat is zo jammer, want ik zie straks agressie de kop opsteken, 'waar bemoeien ze zich mee', en behalve die agressie ook het virus. Waar gaat dit allemaal eindigen? 
De zorg is geweldig, de zorgen zijn overweldigend. De creativiteit van mensen dwingt respect af. De humor met taal en plaatjes op Facebook , ik geniet er (soms)van.  

Zelf doen we ons best. Voor een kopje koffie hoeven we niet de deur uit. en die bos bloemen (dit is een foto van 5 jaar geleden) kan hier vlakbij worden gekocht. Maar de kwekers raken hun producten aan de straatstenen niet kwijt. Gelukkig zien ze andere oplossingen, dan maar naar de zorgverleners. Dat geld, dat komt wel goed...hopelijk. En die zorgverleners, maar ook alle andere beroepsgroepen die 1000% worden ingezet. die verdienen dat bloemetje. Maar ook dat gezellige etentje in het restaurant, en dat feestje wat in de agenda staat.

De sportclubs zijn gesloten, de wedstrijden stil gelegd. Ik kan het niet eens opnoemen wat er allemaal mis gaat...Dingen waaraan ik in mijn vorige blog nooit over had gedacht. 

De lente is begonnen, de zomertijd komt eraan. Vakanties, hoeveel mooie aanbiedingen zie ik dit weekend voorbij komen in de krant en diverse magazines. Dromen mag. Nu maar hopen dat dromen geen bedrog zijn. 

We moeten er met zijn allen wat van maken, als we het maar op anderhalve meter afstand van elkaar doen , met ons volle verstand.
En ik wens de vele deskundigen die in deze tijd van crisis beslissingen moeten nemen, ontzaglijk veel wijsheid toe, en daarnaast een publiek dat niet alleen applaudiseert maar ook nog eens luistert.

3 reacties

Een neef,jong nog heeft het,spannend voor zijn vrouw en twee kindjes.Mariska mag niet meer naar ons komen of wij naar haar.

Wij doen alles wat mogelijk is, meer kunnen wij niet doen. Gelukkig zijn er mensen om ons heen die ons helpen.

Hopelijk gaat het jullie deur voorbij.

Lieve groet van Jannie

wijari

22 March 2020 om 15:09

Een paar weken geleden hadden we ons deze situatie inderdaad niet kunnen voorstellen. Maar we weten ook dat het weer voorbij gaat. Alleen hoe lang dit gaat duren? We zien wel. Ons gewoon aan de regels houden en hopen dat we gezond blijven.

Toos van Holstein

25 March 2020 om 11:53

Helemaal mee eens Jopie. Zoiets hebben we nog nooit meegemaakt. Wij houden ons ook aan de anderhalve-meter-regel. Nee, niet ten opzichte van elkaar, maar dat hoeft ook niet...

han44

26 March 2020 om 20:12

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.