LEVENSGENIETER

Men hoeft de wereld niet rond te reizen om te begrijpen dat de hemel overal blauw is. (Goethe)

Betrapt!- vervolg guilty pleasure

5 reacties

De verkering bleef aan, het is immers bekend, 'hoe zwaarder de omstandigheden,hoe hechter een band wordt".
Dat laatste verzin ik gewoon zelf hoor.
Want het ging niet allemaal vanzelf, dat stilletjes binnenkomen lukte redelijk. Tot op zeker moment, de mannen waren net binnen, Gerrit even door het raampje van de voordeur keek (je had toen van die kleine 'gluur'raampjes) en mijn moeder zag komen ! Paniek!
De jongens, toen nog wel, holden door de keuken, door d'n of/de tuin, om zo te ontvluchten aan hun a.s. schoonmoeder. Wat ze toen natuurlijk nog niet wisten dat ze daar zo'n goeie band mee zouden krijgen.
Gerrit vertelde later dat hij, als ze was doorgelopen, niet had kunnen ontsnappen, hij lag namelijk dubbel van 't lachen .
Zwager Piet stapte met grote hoge stappen over de tegels, kwam achter bij de heg, wilde het tuinhekje open duwen, dat ging echter de andere kant open. Daardoor viel hij als een knipmes over het hek met de benen in de lucht.
Wij , de meiden, wisten dat niet . We waren snel naar boven gegaan voor moeder binnenkwam, die keek nog eens even rond, verzon een smoesje en was weer weg.
Wij lagen in bed en hoorden tik, tik tegen 't raam.. De heren gooiden kleine grindsteentjes. Toen het raam open was, riepen ze 'mogen we nog even komen ??
Nee dus, geen sprake van.
Diverse buren waren getuige van de vlucht van deze twee verliefde regenwulpen. De ene buurman had duiven, de ander een beetje teveel gedronken, -maar ze waarschuwden beiden onze vrienden''op te sodemieteren!''

-Zoals ik al schreef, de verkering bleef aan. Na enige tijd mochten de jongens komen om te 'vrijen'', wat dat toen ook betekende. 
Dit verhaaltje zette ik op papier en stuurde dat naar de AVRO, naar Ad Visser, die in een programma vroeg om een link tussen een bepaald plaatje uit l960 en een leuke ervaring.
Ik won er een radio mee !!!

Ja, Franz Eugen Helmuth Manfred Nidl (zo heet Freddy Quinn echt) moest eens weten, wat zijn muziek teweeg heeft gebracht.
O ja, zuslief en haar echtgenoot hopen in oktober hun gouden bruiloft te vieren, wij zijn nog niet zover, in april 48 jaar.
Ik was nog maar 14 toen dit allemaal speelde.

 

5 reacties

Ik heb ook wel zo'n muziekje met herinneringen het heet Maria uit de West Side Story. Ik zie me nog zitten in de film met mijn lover toen... Niet door vertellen hoor

Riet Luteijn

17 March 2014 om 14:16

Wat leuk ook,die herinneringen van beide stelletjes.

izerinalin

17 March 2014 om 16:04

Mooi verhaal, zeker zoveel jaar na dato.

buitenkans

17 March 2014 om 18:26

Jullie waren er jong bij zeg net als wij, ik haast zestien toen ik mijn man ontmoette.En zover uit elkaar.

wijari

17 March 2014 om 19:16

Echt een prachtig verhaal. Ik zie het helemaal voor me. Het lijkt wel iets uit een komische film. Freddy zijn echte naam kende ik niet dus weer wat bijgeleerd.

paled

17 March 2014 om 20:47

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.