LEVENSGENIETER

Men hoeft de wereld niet rond te reizen om te begrijpen dat de hemel overal blauw is. (Goethe)

De Vergenoeging

0 reacties
De Vergenoeging

We reden vanochtend naar Middelburg, waar ik was uitgenodigd om dialectgedichten-en evt. een verhaaltje- voor te lezen in Societeit de Vergenoeging. Samen met anderen... zie mijn blogje van 31 oktober j.l. Maar eerst zijn we gezellig bij onze vrienden in de Scholeksterstraat aangewipt, want Jaap moest ook meedoen in Thools (Poortvliets) dialect...


We werden in het monumentale pand Le Baron Chassé rondgeleid en degenen die op Monumentendag Middelburg bezoeken  moeten daar zeker eens binnenkijken. De societeit huurt sinds 1985 de begane grond.

Maar nu het gebeuren waar we voor kwamen! Het was leuk, het was druk, gezellig en alle deelnemers zetten hun beste beentje voor.
De muzikale bijdrage van Anja Kopmels is nooit te versmaden en het zij zo, haar 'oude' nummers blijven ons het meest aanspreken: 'n diek mit boamen, de meeuwen op de Neeltje Jans.. wie kent ze niet.
Rond vier uur arriveerden 'de professionals". Zij hadden op twee andere locaties reeds hun gedichten laten horen. En de burgemeester had een exemplaar ontvangen van de gedichtenbundel die dit jaar verscheen bij de 15e editie van de Kunst-en Cultuurroute.
Theo Raats was de gastheer, en hij leidde Andre v.d. Veeken, Karel Leeftink (de Boswachter) in en daarna zijn we vertrokken.. Niet omdat we niet meer wilden horen, zoals de bijdragen van Jan Kuijpers en Theo Raats (de huidige stadsdichter).
Het werd zo druk en zo warm binnen , we hadden het daar  -niet gehoord-  wel gezien.
Dus snel nog even een foto gemaakt van Heracles, het beeld in de mooie tuin achter het gebouw. Waarbij we constateerden dat de schutterij van de societeit wel flink tekeer gaat, het beeld mist namelijk een stuk van zijn been !

Ach, dacht ik later, tegen echte artiesten zeggen ze immers "break a leg", dus eigenlijk paste het wel bij deze middag.
Wat heel bijzonder was, dat een 'oud' schoolvriendinnetje in de zaal zat. Ik heb haar alleen een hand kunnen geven, ze was op zeker moment vertrokken. Ze zal zeker een paar passages in mijn gedichten hebben herkend, ze woonde in dezelfde straat.. Jammer, maar wie weet reden om snel eens contact te zoeken!

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.