LEVENSGENIETER

Men hoeft de wereld niet rond te reizen om te begrijpen dat de hemel overal blauw is. (Goethe)

Hoe je heette..

4 reacties

In m'n vorige blogje noemde ik het al. "Tijd voor teenagers", het radioprogramma voor de jeugd van toen... Ik schreef een keer een verhaaltje, sommigen van jullie kennen het misschien nog wel.  

 

 

Tijd voor teenagers- “Hoe je heette …” 

De vakantietijd, dat was pas echt de tijd voor teenagers. En al moest je dan met je ouders mee, dat maakte niks uit. Je had altijd wel ergens de gelegenheid er tussen uit te glippen en aan te pappen met een “buitenlander”. Je was immers in het buitenland, dus buitenlanders waren er maar genoeg.

En je kon zelfs, al was je al een eind Duitsland in, toch nog meeluisteren met tijd voor teenagers op de autoradio. Ja, die had pa in zijn kever. Nee, een “brilletje” had de auto niet meer. Maar we gingen wel met deze auto naar het land van herkomst toe.

Samen met een bevriend echtpaar, die een tweeling bij zich hadden van behoorlijk wat minder jaartjes dan wij.

 Wij, mijn zus en ik,. hadden (en hebben) ook een broer die ongeveer 8 jaar jonger was dan ik. Of is het als,? Maakt niet uit , hij was jonger… Zoveel jonger dat hij het leuk vond om te klikken over zijn 2 zussen die op de camping met vreemde snuiters praten. Maar dat deden we echt om onze taal te oefenen.Knipoog We zaten beiden op de middelbare school. We vonden het dan ook zeer interessant dat twee Duitse jongens ons wat verder wilden onderwijzen. Dus ’s avonds gingen de twee Thoolse deernen aan de wandel. En er werd veel gepraat. En de wandeling ging steeds maar verder. We werden moe, moesten uitrusten. Even zitten, en misschien dachten de jongens dat we het wat benauwd hadden, want ze gingen mond-op- mond beademing toepassen. En ’t hielp nog ook .Knipoog Heel gezellig wandelden we heel laat op de avond terug naar de camping.

Daar werden we opgewacht door een boze vader .Schreeuwen Die ons op zeer Hollandse wijze de les las, uitstekend verstaanbaar voor alle andere kampeerders die op deze wijze kennismaakten met de toen al bij de familie Ottevanger bestaande “normen en waarden”. Misschien dat onze premier J.P. ook zo eens te keer moet gaan.

Want wij  hebben ons de rest van de vakantie netjes gedragen. Kon ook niet anders, want nu hield niet alleen onze broer, maar de hele camping ons in de gaten ! En die vakantieliefde? Gelukkig heb ik de foto nog …maar hoe hij heette, dat ben ik vergeten. En zijn kussen ? Ach, ’t was maar één keer !

 

  

4 reacties

Héél herkenbaar, Jopie! Mooie tijd hè? Lachend Waar is tie gebleven... Groeten, Tilly
Tuinfluiter

16 February 2009 om 10:59

 Nou en of dat herkenbaar is ik heb ook de foto nog!  "Con amore" bewaard!
Riet Luteijn

16 February 2009 om 11:26

ja, ja
Trui[tjes] Perikelen

16 February 2009 om 12:42

Jopie mijn man zingt dat liedje altijd.......... hoe  je heette -. En dan zingt hij: maar je kussen dat heb ik nog steeds. 35 jaar getrouwd, volgende maand ik moet er nog altijd om glimlachen.

Mooie tijd, mooie verhaal. Mooider nog je herinnering.

buitenkans

16 February 2009 om 12:47

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.