<a href="http://jobd.net">Ga naar jobd.net!</a>

Who gives a fuck!

gaan en gaan, en gaan...

0 reacties

...en zo gaan we maar door. Iedere dag weer, weken... nee, maanden.. nee; Jaren gaan er voorbij zonder dat je er erg in hebt. Soms vergeet je dingen, of vergeet je ze zelfs nooit. Prettige herineringen en minder prettige herinneringen. Zo ook zal ik sommige mensen nooit, maar dan ook nooit vergeten. Een daarvan is Martine. Het meisje waarmee ik uren en uren lol heb gehad in de schoolbanken. Enfant terrible maar dan in het kwadraat. Dat waren we.

Vandaag kwam ik haar tegen bij de supermarkt, even keken we elkaar aan en moesten nog even goed kijken... Toen volgde er van mijn kant een enigzins twijfelachtig "hoi". Uiteraard was het ijs meteen gebroken en raakten vrijwel direct aan de praat over hoe de situatie met ons beiden was en natuurlijk met enkele andere gezamelijke bekenden. Wat opviel is dat veel van die mensen buiten zeeland zijn wezen wonen, en dat daar weer een groot gedeelte van alweer hier is teruggekeerd. Met kinderen, zonder kinderen. Met partner, zonder partner. Het lijkt allemaal zo kort geleden, maar dat is het niet.

Martine liet me de foto's zien van haar zoontje. Anderhalf is hij alweer, f**king anderhalf. En een partij lief dat hij er uit zag op die foto's. Ik keek meteen met een heel ander beeld naar haar en dacht meteen stiekum dat hij het goed getroffen moet hebben met zo'n moeder. Haar glunderende blik deed mijn enthousiamse toenemen, raar eigenlijk dat het meisje waar je naast zat bij engels nu de moeder is van een klein mensje.
Grinnz. Ik had bijna nog gezegd "goed gedaan meid", maar ja dat zeg je geloof ik normaal niet :p.

Toen ik onderweg naar huis was zat ik te denken hoeveel jaar het geleden is en badacht mezelf dat mijn leven inmiddels ook weer een aantal pieken en dalen rijker is, in onwillekeurige volgorde schieten een paar hoogte en dieptepunten door je hoofd. Terwijl je naar buiten kijkt vanuit je mooie autootje, en de warme lucht ziet trillen boven het platte land realiseer je jezelf nog eens: "Wat gaat die tijd snel".

Natuurlijk hebben we meteen de nummers van onze gee-es-emmetjes uitgewisseld en besloten dat we een reunie gaan houden. Het wordt tijd dat we de hele club weer eens bij elkaar halen en het gezellig gaan maken met zijn allen. Want de leraren konden van ons zeggen wat ze wilden, maar sociaal waren we :).

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.